فم رحم و صلابت آن و در ساير افعال قريب به ميعه سايله .
المضار : مصدع ، مصلح آن رازيانه .
مقدار شربت آن : تا دو مثقال
بدل آن : جاوشير است .
ميفختج
به فتح ميم و سكون يا و ضم فا و سكون خاى معجمه و فتح تاى مثناة فوقانيه و جيم معرب ميپخته فارسى است و به يونانى اغليقن نامند به معنى عقيد العنب .
ماهيت آن : آب انگور است كه در طبخ زياده از دو ثلث آن نسوزد و غليظ گردد و مايل به ترشى باشد و در گيلانات آن را دوشاب ترش نامند چون با خاك دوشاب بجوشانند شيرين گردد آن را دوشاب گويند و به عربى دبس و در دبس ذكر يافت و گاه در آن هيل و جوزبوا و قرنفل و امثال اينها اضافه مىنمايند .
طبيعت آن : در دويّم گرم و در اول خشك .
افعال و خواص آن : موافق سينه و ريه و آبله و حصبه و معين بر نفث و تليين طبع و محرك باه و جهت وجع گرده و مثانه نافع و داخل شراب خشخاش معروف به دياقوذا كرده مىشود .
المضار : در محرومين اكثار آن مولد صفراى غليظ ، مصلح آن ميوهاى سرد و ترش .
بدل آن : دوشاب انگورى است .