و فرزند اين زن و شوهر يكى ميرزا ابو الحسن رييس السادات بوده است . « 1 »
جدّ اعلاى وى ، ميرزا ابراهيم وكيل الرعاياى آذربايجان - فرزند ميرزا صدر الدين ، مشهور به ميرزا صدرا وكيل الرعايا آذربايجان - از چهرههاى شناخته شدهء آذربايجان بوده است . جدّ نزديك او ميرزا رضا وكيل الرعايا است كه هشت فرزند پسر داشته ، كه يكى از آنها ميرزا عبد الجليل ، پدر مؤلف ماست .
در نسبنامهاى كه براى اين خاندان در كتاب پيشگفته آمده ، پنج پسر براى ميرزا عبد الجليل با نامهاى : ميرزا غلامعلى ، ميرزا على جعفرخان ، ميرزا على اميرخان ، ميرزا مهدى و حاج ميرزا رضا خان نوشته است . « 2 » روشن نيست چرا نام سيد محمد رضاى ما كه مؤلف اين كتاب است ، در آنجا ديده نمىشود . بسا مقصود از آخرين فرزند ، همين نويسندهء ما باشد كه براى او دو فرزند در آنجا معرفى شده است ؛ حسن خان و محسن خان .
نقيبزاده در شرححال خاندان ميرزا صدراى وكيل و فرزندان و نوادگان او ، مطالبى آورده و در ذيل شرححال ميرزا عبد الجليل مىنويسد :
عقب ديگر ميرزا رضا ، حاجى عبد الجليل است ، كه مردى آراسته به عبا و با كمال و سليم النفس و عابد و زاهد بوده . اخيرا لباس اعيانيت را كنده ، به عبا و عمامه ملبّس گرديد و به عتبات رفته ، رحل اقامت انداخت . در سال 1320 ق . در همانجا وفات يافت .
وى در اعقاب او ، همان را كه در شجرهنامه آمده ، آورده و نه از محمد رضا ، بلكه از فرزندى به نام رضا ياد كرده كه دو فرزند با نامهاى حسن خان و محسن خان داشته است . « 3 »
نويسنده از تحصيلكردگان مدارس جديد و با فرهنگ روز دنيا آشنا است .
مفهوم « مدّنيت » براى وى ارزش و اعتبار خاصى دارد و تلاش او اين است تا خواننده را با مدنيت جديد آشنا سازد .
هامش
( 1 ) نسبنامه شاخهاى از خاندان طباطبائى تبريز ، سيد جمال ترابى طباطبائى ، ( تبريز ، 1376 ) ص 189
( 2 ) همان ، ص 34
( 3 ) هديه لآل عبا فى نسب آل طباطبا ، ص 89 - 90