به اتفاق همان گشت فائضا « 1 » تاريخ * رباط جانب دشت دز جمالآباد « 2 »
دو قنات شاه عباسى دارد كه بر روى هم يك چارك آب دارد . جعفر - قلى خان پسر محمد على خان باغى در آنجا احداث كرده دو قنات به سختى آنجا را مشروب مىكند . هر دو قنات از شمال به جنوب جارى است . آبادى بالاى بلندى و باغ در پستى واقع شده . از جمالآباد به ميانج دو پل مىباشد : اول پلى است سه چشمه خيلى بناى محكم مرتفع دارد . ميان دو پايهء طاق كه از دو طاق جنبين بزرگتر است دو طاق كوچك است كه رود قزلاوزن از اين پل عبور مىكند . پل ديگر پل ميانج است بيست و چهار چشمه دارد .
در سنهء بارسئيل هزار و دويست و نود و پنج ، بعد از عبور موكب همايونى ، چهار چشمهء آن خراب شد . از پل گذشته وارد ميانج مىشوند .
جمالآباد :
از آباديهاى سيستان است و شش قريه از توابع جمالآباد مىباشد :
اول : ده تلز ، دويم : كىسهكى . سيم : ده ملا على . چهارم : ده اسماعيل قنبر .
پنجم ده پسر جعفر . ششم : ده اكبر محمد . جمالآباد را طايفهء جمالى در سنهء هزار و صد و سى و دو بنا نموده و حالا طايفهء كلاوى و مردم نهبندان در آن سكنى دارند . نود و شش خانوار در جمالآباد هست كه عدهء نفوس آنها تقريبا هشتصد و هشتاد و دو نفر مىباشد .
جمالآباد :
از قراى حومهء شيراز است .
جمالآباد :
از مزارع حومهء كاشان است . از يك رشته قنات كه مخصوص اراضى همين مزرعه مىباشد مشروب مىگردد . حاصل آن گندم و جو و صيفى خربزه و هندوانه و خيار است . جوزق و كرچك خوب هم دارد .
جمالآباد :
از قراى بلوك ارسنجان فارس است .
هامش
( 1 ) - تصحيح قياسى . متن : فانصا .
( 2 ) - از مصراع آخر كه تاريخ است عدد 1059 صريحا استخراج مىشود كه مربوط است به روزگار شاه عباس ثانى ( 1052 تا 1077 ه . ق ) .