تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآة البلدان ( فارسى ) — صفحة 2202

مساهمون:

ص٢٢٠٢
از قرار معروف چشمهء آب ملخ در حوالى قزوين هم هست .

چشمه اخنوخ :

از مزارع خنامان كرمان است .

چشمه ارج :

نيز از مزارع خنامان كرمان است .

چشمه اسپىخاك :

يعنى چشمهء سفيدخاك از چشمه‌هاى نو است . از جنوب به شمال جارى و نيم‌سنگ آب دارد .

چشمهء انگمار :

تنگه و درهء انگمار كه در سه‌ربع فرسخى لاسم از خاك طبرستان است . چشمه‌اى دارد كه آب آن به خوبى معروف است و ميرزا رضا قلى - نوائى « 1 » در حضور خاقان خلدآشيان فتحعلى شاه طاب الله ثراه در توصيف آب چشمه انگمار گويد :
سلسبيل است انگمار و جنت الماوى لزور * آه آنجا نيست غلمان حيف اينجا نيست حور
در فصل تابستان آب چشمهء انگمار دو سنگ ولى در فصل بهار چهار برابر مىشود .

چشمهء اوش :

اسم قريه‌اى است در سبزوار . سى خانوار سكنه دارد و شتر و گوسفند بسيار دارند .

چشمهء اينجدان :

از چشمه‌هاى نو است از جنوب به شمال جارى و يك چارك آب دارد .

چشمهء بادخانى :

چشمه‌اى است در كوههاى حوالى دامغان در طرف جنوب دره كه به سمت چشمه على مىآيند و در جانب راست جاده واقع . محوطه و حصار
هامش
( 1 ) - ميرزا رضا قلى نوائى پسر عبد المجيد از مردم قريهء نوا ( لاريجان ) از رجال دربار فتحعلى شاه است و نخستين فردى كه لقب منشى الممالك گرفت . وى كه مدتى مهردار و منشى آقا - محمد خان قاجار بوده و در سال 1221 به وزارت رسائل رسيده يكى از وزراى چهارگانهء فتحعلى شاه بوده و طبع شعرى هم داشته و « سلطانى » تخلص مىكرده .