تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآة البلدان ( فارسى ) — صفحة 1296

مساهمون:

ص١٢٩٦
چون منظور نظر اكسير اثر و مكنون ضمير منير مرحمت - تخمير سركار اعليحضرت قدر قدرت شاهنشاه جم‌جاه عالميان - پناه روح العالمين فداه تنظيم لشكر و تربيت كافهء نوكر است تا هريك از طبقات نوكر را حدى در كار باشد و بدان قسم سلوك و رفتار نمايند و ارباب قلم را از اصحاب سيف امتياز باشد و كافهء لشكر از حيثيت لباس و اساس از ديگران ممتاز آيند و نظر به اين‌كه البسهء متداولهء ايران خاصه كلاههاى بلند از صلابت و سطوت و مهابت كه خاصهء لشكريان است دور و به لطافت و نظافت كه مخصوص اصحاب طاق و رواق است نزديك بود و براى قشون و ارباب مناصب تلبس به اين لباس مناسب نبود و تأسيس اين اساس دور از صرافت مىنمود و حال اين‌كه مايهء تفرقهء حواس و خيالشان بود - بديهى است كه بايد حواس ارباب منصب جمع تنظيم سپاه باشد نه در خيال تقطيع كليجه و كلاه - لهذا امر و مقرر فرمودند كه غازيان عساكر منصوره از ملتزمين ركاب ظفر انتساب همايون و مأمورين و متوقفين ممالك محروسه از ارباب مناصب و تابين از اين پس قرار كلاه و لباس و چادر و نوكر خود را از اين قرار بگذارند و اندازهء كار و اخراجات خود را مرعى دارند . به موجب همين حكم نظامى كه بر حسب امر قدر قدر مرقوم شده است :

قرار لباس غازيان مفصله

آقايان قاجار و خوانين قاجار ، اهالى كشيكخانه عموما از غلام پيشخدمت و غلام و غيره ، نسقچيان و جارچيان و يساول و عمله حضور ، فراشان و چاپاران و عملهء اصطبل ، عساكر منصوره از اميران و ميران پنجه و سرتيپان و سرهنگان و صاحب‌منصبان و سركردگان از توپخانه و زنبوركخانه و قورخانه و سرباز و سوار عموما از نظام و غير نظام و معلمين و متعلمين مدرسهء دارالفنون و نايبان آجودان‌باشى و غيره . كلاه جميع اشخاص
مرآة البلدان ( فارسى ) — صفحة 1296 | محمد حسن خان اعتماد السلطنه / مير هاشم محدث / عبد الحسين نوائى / عبدالحسين نوائى