محله سرپير ، گذر چهارشنبهاى ، امامزاده محسن - يكى از كتيبههاى سنگى اين امامزاده كه به خط نستعليق زيبائى چنين حك شده است :
بعهد فتحعلى شاه معدلت گستر * كه از عدالت او كسريست در افسوس
شهى كه عيسى گردون نشين زند شب و روز * بچار شوق چهارم فلك بنامش كوس
شهى كه خشت درش هست بستر خسرو * شهى كه خاك رهش هست افسر كاوس
يكى ز چاكر درگاه او بود محمود * يكى ز بندهء دربان او بود قابوس
كشد سپاه بظلمات اگر چو اسكندر * به پيش روش كشد آسمان ز خور فانوس
يگانه زبدهء آدم نظر على خان آن * كه پيش سيم و زرش هست فلس همچو فلوس
زهى كريم سخاپيشهاى كه گاه دهش * نكرده بر رخ سائل بهيچگونه عبوس
بود به عزت و بينش بسان اقليدس * بود بدانش و حكمت قرين بطلميوس
ز رشك طالع بيدار عدو از او باشد * بسان خفته گرفتار در كف كابوس
بامر خير چنان مايل است گر شرى * ز غير سر زند او مىزند كف افسوس
بريخت طرح يكى نفعه صبحگه كه مسا * كند ز شمسهء آن كسب نور شمس شموس
براى مرقد فرزند موسى كاظم * كه نيست منكر او شيعه و يهود و مجوس
چه بقعهء كه بود رشك جنت الماوى * چه بقعه كه بنقش برتر است چون طاوس
در محيط امامت جناب محسن آن * كه كرده خاك نهانش چو گنج دقيانوس
ميان مرقد خود خفته با لباس سفيد * ز جور لشكر عباسى سياه لبوس
ملك بطوف وى آيد ز آسمان به زمين * زند بصبح و مسا از شرف بخاكش بوس
چون يافتى تو با تمام اين بنا توفيق * به امر حق شده بافراى رئيس رئوس
كه گويد از پى تاريخ اين بنا محزون * ملك طواف نمايد برايت اندر طوس