ضماد انجير كه آن را با ( زاج ) كوبيده ساخته باشند جهت زخم پا و ماليدن آن با خردل جهت خارش گوش و ماليدن مكرر آن با ( بورهء ارمنى ) لك و پيس و لكههاى سياه و بدرنگى پوست را بر طرف گرداند .
آب انجير كه با ( حلبه ) پخته باشند و روزى چند قاشق بخورند درد و رنج سينه و ريه را مداوا مىباشد .
آب پختهء انجير با ( سداب ) و ( انيسون ) بادشكن قوى بوده و گير و بستگىهاى معده و روده را باز نمايد .
خاكستر سوزاندهء انجير در سفيد كردن دندان بيمانند و مقوى لثه و قاطع خونريزى آن مىباشد .
مرهم انجير كه آن را پخته با روغن و موم ، كه موم را در روغن كنجد يا بادام يا روغن خوردن ذوب كرده باشند و خمير كرده بمالند تركيدگى هر نقطه از بدن را كه از سرما شده باشد علاج و چون همين تركيب را رقيقتر اماله كنند دلپيچه و درد روده را بر طرف گرداند .
اثر انجير نارس در لينت و تحليل غذا و فرونشاندن ورمها قوىتر و چون آن را پخته ضماد گذارند خنازير را فرو برده اعصاب و عضلات خشك شده را نرم ميسازد .
ضماد انجير نارس كه با سركه و نمك آن را كوبيده بگذارند زخمهاى آبدار را خشك و زخم جاى دندان سگ هار را بهبود ميبخشد .
چون پختهء انجير كال را با برگ خشخاش كوبيده بگذارند استخوان ريزه كه در ميان زخم مانده باشد بيرون ميآورد .
شيرهء انجير مسهل قوى و خوردن زياد آن خطرناك مىباشد .
شيرهء انجير هر گشوده را قبض و هر بسته و سخت شده را باز ميسازد .
چكاندن شيرهء انجير در چشم آبريزش چشم را بر طرف مينمايد .
برداشتن انجير نارس با زرده تخممرغ كه كوبيده زنان در پارچهء نازك به خود
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 218
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٢١٨