شفاى او مجرب ميدانستند .
تصدق گوسفند كه گوسفند سالم فربه بىعيبى را قربان كرده آبگوشت پخته بيش از هفتاد مستحق را دعوت كرده از هريك خواهش تلاوت هفتاد حمد به نيت شفاى بيمار كرده ايشان را با آن آبگوشت مهمان بكنند را نيز مؤثر ميخواندند .
انواع تصدق از پول و لباس و حبوبات و خوردنى به مستحقان كه تصدق را بهترين و سريعترين معالجات ميدانستند تا آنجا كه معتقد بودند تصدق به فقير شرعى حق قضاى معلوم و بلاى آسمانى را دور ميسازد .
براى درمان دمل ، عنكبوت در سركه انداخته را بر آن ضماد كرده يا ضماد فضله كبوتر و خرده شيشه و يا پياز كوبيده و يا پشكل گوسفند و گلاب ميبستند .
جوشهاى سرخ سوزنده و خارشدار را كافور و گلاب ماليده يا ضماد مازو و فوفل و سركه ميكردند .
براى دانههاى اطراف مقعد استخوان مرده را سوزانده و سائيده با لعاب صبر زرد ميماليدند .
كچلى را زفت انداخته يا سر را تراشيده با روغن كنجد چرب كرده كشك و پشم و جو را مساوى سوزانده سائيده ميپاشيدند .
غدّهء سرطان را آب كاسنى كه سرب در آن ميسائيدند همراه روغن گل سرخ و روغن بادام ميماليدند .
جراحت سفليس را دود جيوه داده و آكله ( خوره ) را دود موى سوخته و پوست پياز و تخم ريحان و كافور ميدادند .
در رفع زگيل جعل را با آب سائيده ميماليدند .
حكه و خارش را سركه يا مغز تخم كدو و هندوانه كه در شير زن دختر زائيده سائيده باشند ميماليدند .
براى سرفه و سينهدرد شربت پوست خشخاش جوشانده يا لعاب به دانه خورده
طهران قديم ( فارسى ) — Page 249
Contributors: جعفر شهرى باف
P.249