جمادىِ اول به روى جوان * جمادى ثانى سفيديست هم
رجب صورت عابدان و ذوات * بشعبان به مصحف همى بيش و كم
به ماه مبارك به روى صغار * به شوال بر اسب بين و دِرَم
كف دست را بين به ذى القعده ماه * به ذى الحجه بر رخت و بر محتشم
احكام گرفتن ماه و خورشيد در ماهها
اگر ماه در محرم خسوف « 3 » مينمود : دليل بر اين بود كه در آن سال مرد بزرگى در مغرب بميرد و محصول ميوه را نقصان باشد و خارش بدن ظاهر گردد و نرخها گران شود و كسى بر سلطان خروج نمايد و اگر كسوف « 4 » شده آفتاب ميگرفت ، دلالت داشت بر ارزانى و حدوث بيمارىها و وقوع زلزله و سلامتى و فراوانى غله و حبوب .
اگر خسوف در ماه صفر صورت ميگرفت : حاكى بر آن بود كه بيمارى در شهرها افتد و باران بسيار باشد و عمرانى و آبادانى و نيكى حال مردمان و زيادى ميوه در آخر سال باشد و اگر كسوف مينمود : ترس و گرسنگى و جنگ در مغرب و ظفر پادشاه آنجا بر مردمانش باشد .
اگر در ماه ربيع الاول ماه ميگرفت : اختلاف در ميان مردم و ترس و بيم و هلاكت و زيادى باران و شدت برف و سرما را گواهى ميداد و اگر خورشيد ميگرفت قتل و غارت و مرض يرقان و خرابى شهرها و وفور ميوه و كرم در شيرينيجات را مىرساند .
اگر در ماه ربيع الثانى ماه ميگرفت : زيادى نعمت در كوهپايهها و ارزانى و فراوانى آب نهرها و بركت و غلبه سلطان بر اعدا را دليل مينمود و اگر خورشيد
هامش
( 3 ) . ماهگرفتگى .
( 4 ) . خورشيدگرفتگى .