و وجود عام به يك معنا اول تنزل وجود است از مقام اطلاقى حقيقى ، به مرتبهء اطلاق وصفى و انحطاط از وجوب أزلي بوجوب ذاتى ، لذا اطلاق و سريان در مظاهر قيد و تعين وجود منبسط و نفس رحمانى و حق ثانى است .
بعد از تدبُّر در آن چه كه تحرير نموديم معلوم مىشود كه وجود عام و نفس رحمانى اول كلمهء وجودى است كه اعيان ثابته و ماهيات امكانيه را از حدّ علم به مرحلهء ظهور مىآورد و از ناحيهء اين فيض عام أسماء الهيه در صور
تمهيد القواعد ( فارسى ) — صفحه مقدمهء كتاب 93
پدیدآورندگان: صائن الدين علي بن محمد تركة
صمقدمهء كتاب ۹۳