وقت قيامت را براى ايشان بيان كنى
إِلى رَبِّكَ مُنْتَهاها
بسوى پروردگار تست نهايت علم آن و هيچ كس را آگاهى بر آن نيست
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشاها
جز اين نيست كه تو بيم كنندهاى آن را كه بترسد از قيامت يعنى تو مبعوث شدهاى به جهت اندرز خلايق نه به جهت اعلام وقت قيامت
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا
گوئيا اهل محشر روزى كه ببيند قيامت را گمان كنند كه درنگ نكردهاند در دنيا
إِلَّا عَشِيَّةً
مگر شبانگاهى
أَوْ ضُحاها
يا چاشت شبانگاهى يعنى از هول و دهشت آن روز مدت زندگانى خود را فراموش كنند و چنان پندارند كه نبودهاند در دنيا مگر شبانگاهى يا چاشتگاهى و اضافهء ضحى بعشيه اضافه بادنى ملابست است زيرا كه هر دو طرف يك روزند عشيه طرف آخر و ضحى طرف اول
هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ