و براى شيعيان در حين ممات و بنا برين توجيه غبار تنافى بين الاحاديث مرتفع است
أَلَّا تَخافُوا
بتقدير : بان لا تخافوا متعلق به تتنزل عليهم الملائكه است . يعنى نازل گردند بر ايشان ملائكه به اين كه مترسيد از اعدا و اهوال آخرت
وَ لا تَحْزَنُوا
و اندوهگين مباشيد از فرزندان و عيال كه در دار دنيا مىگذاريد كه خداى تعالى كار ايشان را ميسازد
وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
و خوشحال شويد و شادى كنيد بدخول آن بهشتى كه در دنيا بوديد كه به آن وعده داده ميشديد به زبان پيغمبران « ذلك حين اراهم ملك الموت درجات - الجنان و قصورنا و النبى و الوصيّ و الطيّبين من انها فى اعلى عليين عند الموت » كذا فى الحديث
نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
ما دوستان شمائيم در زندگانى دنيا و در دنيا حفظ و حراست شما ميكنيم و حق را در دل شما مىاندازيم و بامور خير شما را دلالت ميكنيم
وَ فِي الْآخِرَةِ
و دوستان شمائيم نزد موت
وَ لَكُمْ فِيها
و مر شمار است در آخرت يا در جنت
ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ
آنچه خواهند نفسهاى شما
وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ
و مر شما را است در آنجا آنچه را كه طلب كنيد . بنا بر اين تدّعون مشتق از دعا بمعنى طلب است
نُزُلًا
در حالتى كه آنچه شما خواهيد و طلب كنيد مهمانى باشد براى شما
مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ
از نزد خداى آمرزندهء مهربان
وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا
و كيست نيكوتر از روى گفتار
مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ
از آن كس كه خوانده باشد مردمان را بسوى خداى تعالى و عبادت او
وَ عَمِلَ صالِحاً
و كرده باشد كار شايسته
وَ قالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
و گفته باشد كه بتحقيق من از جملهء مسلمانانم اگر چه و و من احسن بحسب صورت استفهام است اما بحسب معنى نفى است به اين معنى كه : و ليس احد احسن قولا ممن دعا الى اللَّه . يعنى نيست هيچ احدى نيكوتر از روى قول از آن كس كه خوانده باشد مردم را بسوى عبادت خداى تعالى . و از اين آيه معلوم مىشود كه انا مؤمن انشاء اللَّه و انا مسلم انشاء اللَّه نبايد گفت زيرا كه اين آيه در مقام مدح واقع شده با عدم قيد انشاء اللَّه و ايضا اين آيه دالّست بر اينكه خواندن بدين حق با عمل