تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحه 712

عُمُرِهِ و كم كرده نشود از عمر آن دراز عمر إِلَّا فِي كِتابٍ مگر آنكه آن مقدر و مكتوب باشد در كتاب لوح المحفوظ ، و در لوح نوشته شده است كه اگر فلان كس اطاعت خداى تعالى كند باقى ميماند تا وقت كذا و اگر عصيان ورزد كم كرده مىشود عمر موقت معين او و تا آن وقت باقى نماند چنانچه به اين معنى حضرت رسالت‌پناه صلى اللَّه عليه و آله اشارت كرده و فرموده كه « ان الصدقة و صلة الرحم يعمران الديار و يزيدان فى الاعمار » يعنى صدقه و صلهء رحم خانه‌ها را آبادان و عمرها را زياد مىكند و بدا كه مجمع عليه فرقهء حقهء ناجيه است و در احاديث اهل بيت رسالت به حد تواتر معنوى رسيده به همين معنى است إِنَّ ذلِكَ بدرستى كه اين طول و قصر عمر عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ بر خداى تعالى سهل و آسان است . وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ و مساوى نيستند دو دريا هذا عَذْبٌ فُراتٌ اين آب دريا شيرين و تسكين دهندهء عطش و تشنگى است سائِغٌ شَرابُهُ خوشگوار است آشاميدن آن وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ و اين ديگر آب بسيار شور و تلخست . و فى الكافى عن الحسنين عليهما السلام انهما قالا : ان اللَّه عز و جل عرض ولايتنا على المياه فما قبل ولايتنا عذب و طاب و ما جحد ولايتنا جعله اللَّه عز و جل مر او ملحا اجاجا . و اينحديث در سورهء مباركهء فرقان نيز سمت گزارش يافت و چون ذكر محاسن اهل بيت عليهم السلام هر چند مكرر باشد باعث ثواب جزيل است از تكرار انديشه ننمود « هو المسك ما كررته يتضوع » اللهم احشرنا فى تحت لوائهم سلام اللَّه عليهم وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا و از هر يك از دو دريا ميخوريد بوسيلهء صيد گوشت تازه را كه گوشت ماهى است وَ تَسْتَخْرِجُونَ و بيرون ميآريد بطريق غوص حِلْيَةً لؤلؤ و مرجان را به جهت زينت و آرايش خود تَلْبَسُونَها ميپوشيد آن را . قاضى ناصر الدين بيضاوى حليه را بلآلى و يواقيت تفسير كرده و قال : المراد بالحلية اللئالي و اليواقيت . و اين وقتى معقولست كه ياقوت را از دريا غوص كنند وَ تَرَى الْفُلْكَ و مىبينى تو اى بيننده كشتيها را فِيهِ اى فى كل من