صلوته ، قال اللَّه عز و جل : ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ » حاصل معنى اين است كه كسى كه در وقت نماز كه زمان توجه برب الارباب و بقاضى الحاجاتست متوجه به غير او شود و دل خود را به غير او بندد پس آن كس نزديك به آن غير و دور از حقيقت آن چيزيست كه حق سبحانه و تعالى در حين نماز از او خواسته كه آن توجه بجناب اوست . آرى حضرت بيچون كه تو را نعمت هستى داده در درون تو يك‌دل گذاشته تا در محبت او يك روى باشى و يك دل و از غير او معرض و برو مقبل نه آنكه يك‌دل را به صد پاره كنى و هر پاره را بگوشه‌اى آواره .
على بن ابراهيم روايت كرده كه حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام در مقام تفسير اين آيت فرمودند كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گفته « لا يجتمع حبنا و حب عدونا فى جوف انسان ان اللَّه لم يجعل لرجل من قلبين فى جوفه فيحب بهذا و يبغض بهذا » و چنانچه محالست كه يك كس را دو دل باشد همچنين محال است كه زنى هم زن شخصى باشد و هم مادر او و همچنين محالست كه شخصى هم پسر كسى باشد و هم پسر ديگرى چنانچه حق تعالى ميفرمايد كه وَ ما جَعَلَ أَزْواجَكُمُ و نگردانيده است خداى تعالى زنان شما را اللَّائِي تُظاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهاتِكُمْ آن زنانى را كه ظهار ميكنيد و اجتناب مينمائيد از آنها مادران شما . يعنى حق تعالى آن زنانى را كه با آنها ظهار ميكنيد و مىگوييد « انت على كظهر امى » نگردانيده آنها را مادران شما . و حقيقت ظهار در سورهء مجادله انشاء اللَّه تعالى خواهد آمد وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ و نگردانيده پسر خواندگان شما را پسران حقيقى شما ذلِكُمْ اين پسر خوانده را پسر حقيقى گفتن قَوْلُكُمْ بِأَفْواهِكُمْ سخن شما است كه بزبانهاى خود مىگوييد و حقيقتى ندارد وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ و خداى تعالى ميگويد سخنى را كه حقيقتى داشته باشد وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ و او هدايت مىكند عباد را به راه حق