تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — Page 550

كردن شما است در شب و روز به جهت استراحت و قوت قواى نفسانى و حيوانى وَ ابْتِغاؤُكُمْ مِنْ فَضْلِهِ و جستن شماست روزى را از بخشش او . و نزد بعضى مفسرين تقدير آيت اينچنين است كه : و من آياته منامكم بالليل و ابتغاؤكم من فضله بالنهار پس در آيت تقديم و تأخيرى باشد بحسب معنى إِنَّ فِي ذلِكَ بدرستى كه درين منام و أبتغى لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ دلالتهاست و عبرتها براى جمعى كه بشنوند به گوش تفكر و استبصار وَ مِنْ آياتِهِ و از جمله علامات قدرت خداى تعالى يُرِيكُمُ الْبَرْقَ اى : ان يريكم البرق . كلمهء ان مصدريست و مدخول خود را بمصدريت فرود ميرود يعنى بعضى از علامات نمودنست برق را بشما خَوْفاً به جهت ترسانيدن مسافران از رسيدن باران و صواعق وَ طَمَعاً و به جهت طمع مقيمان به رسيدن باران و منتفع شدن از آن . نكتهء حذف درين جا به جهت اينست كه تا بحسب ظاهر فعل يريكم به حال خود باقى باشد و افاده كند تجدد برق را چنانچه در واقع برق متجدد است و ايراد آن در « أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ » كه بعد از اين ميآيد به جهت اينست كه تا بحسب ظاهر دلالت بر ثبات كند زيرا كه كلمهء ان مدخول خود را بمصدريت و اسميت فروز ميآرد و اسم دلالت بر ثبات و دوام دارد و قيام سماوات و ارض بامر خداى تعالى در واقع امرى است ثابت و دايم وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءً و فرو ميفرستد از طرف آسمان باران را فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ پس زنده ميگرداند و تازه ميسازد به آن باران زمين را تا از آن گياه تر و تازه رويد بَعْدَ مَوْتِها پس از افسردگى و پژمردگى و خشگى آن إِنَّ فِي ذلِكَ بدرستى كه در اين ارائهء برق و انزال باران لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ هر آينه علامتها است بر قدرت كامله و حكمت شاملهء الهى براى گروهى كه تعقل كنند و دريابند كمال قدرت و حكمت ربانى را . وَ مِنْ آياتِهِ و از نشانهاى قدرت او أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ ايستادن آسمان و زمين است بِأَمْرِهِ بمحض فرمان او جل جلاله نزد بعضى مفسرين ذكر آيات قدرت به اين