و در همه موضع خواهد بود
ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ
پس بسوى جزاى ما بازگرديده خواهيد شد
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و آنان كه ايمان آوردهاند و بجا آوردهاند كارهاى خوب
لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ
هر آينه جا دهيم ايشان را در بهشت
غُرَفاً
بمنزلهاى بلند كه
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
جارى باشد از زير آن غرفهها جويهاى آب
خالِدِينَ فِيها
حالكونى كه جاويد باشند در آن غرفهها
نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
نيكو مزديست بهشت مر عمل كنندگان خير را
الَّذِينَ صَبَرُوا
آن عملكنندگانى كه صبر كردند از آزار ظالمان و از مشقت هجرت اوطان
وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
و بر پروردگار خود نه بر غيرى توكل كنند و كار خود را به او واگذارند . على بن ابراهيم عليه الرحمه آورده كه چون عرب به جهت خوف ضيق معاش اطفال خود را ميكشتند اين آيت آمد كه :
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 60 تا 63 ]
وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 60 ) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 61 ) اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 62 ) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ ( 63 )
وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا
و بسيارى از جنبندگان به جهت عدم طاقت و قوت برنميدارند روزى خود را و ذخيره نمىنهند
اللَّهُ يَرْزُقُها
خداى تعالى روزى ميدهد آنها را
وَ إِيَّاكُمْ
و شما را پس بواسطهء خوف تنگى رزق اطفال خود را مكشيد زيرا كه روزى اطفال بر شما نيست بلكه متكفل روزى شما و ايشان روزىدهندهء بىمنت است و ديگران واسطهء رسانيدن روزيند نه فاعل و موجد آن . و بعضى سبب نزول را چنين بيان كردهاند كه چون حكم بمهاجرت صادر شد جمعى گفتند ما چه نوع از ديار خود بيرون