بدان مثابه است كه در زمين ميديديم دورست و چون شب شد هامان گفت كواكب را چنان دور ميبينم كه در زمين ميديدم و در طرف پائين جز ظلمت چيزى ديگر مرئى نميكرد پس بادى تند برخواست و تابوت را سرنگون كرد و به طرف پائين ميآمد تا آنكه بر زمين رسيد . آنچه در السنه مردم مذكور و در كتب تاريخ مسطور است اينست كه اين عمل از نمرود سر زده اللَّه تعالى اعلم بحقيقة الحال . وَ اسْتَكْبَرَ هُوَ و تكبر و گردن كشى كرد فرعون وَ جُنُودُهُ فِي الْأَرْضِ و لشگريان او در زمين مصر بِغَيْرِ الْحَقِّ بناحق و بدون استحقاق زيرا كه تكبر خداى را مىسزد و بس تعالى و تقدس چنانچه در حديث قدسى وارد شده كه « ان الكبرياء ردائى و العظمة ازارى من نار غنى فى واحد منهما القيته فى النار » وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ إِلَيْنا لا يُرْجَعُونَ و گمان كردند اينكه ايشان بسوى جزاى ما بازگردانيده نخواهند شد و هميشه در دنيا و در مستلذات دنيا خواهند بود فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ پس بگرفتيم ما فرعون و لشگر او را فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ پس افكنديم ايشان را در درياى نيل تا همه غرق شدند و از حيات مستعار عارى گشتند فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ پس بنگر كه چگونه خواهد شد سرانجام كار ستمكاران . وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً و گردانيديم ايشان را امامان و پيشوايان اهل ضلال يعنى نام ايشان را ائمهء ضلال و پيشوايان گمراهان گردانيديم با آنكه لطف و توفيق را از ايشان بازداشتيم و ايشان را در تيه خذلان فرو گذاشتيم تا آنكه گمراهان آنها را امام و پيشواى خود ساختند يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ ميخوانند تابعين خود را بسوى آتش دوزخ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ و در روز قيامت يارى داده نخواهند شد وَ أَتْبَعْناهُمْ و از پى درآورديم ايشان را فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً درين دنيا لعنت و دورى از رحمت را وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ هُمْ مِنَ - الْمَقْبُوحِينَ و در روز قيامت ايشان از زشترويانند .
تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحه 476
پدیدآورندگان: مير جلال الدين حسينى ارموى (محدث)
ص۴۷۶
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ مِنْ بَعْدِ ما أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الْأُولى بَصائِرَ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 43 ) وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الْغَرْبِيِّ إِذْ قَضَيْنا إِلى مُوسَى الْأَمْرَ وَ ما كُنْتَ مِنَ الشَّاهِدِينَ ( 44 ) وَ لكِنَّا أَنْشَأْنا قُرُوناً فَتَطاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ وَ ما كُنْتَ ثاوِياً فِي أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا وَ لكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ( 45 ) وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا وَ لكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 46 )