تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحه 279

بر زيادتى مبالغه كند در امر بغضّ الأبصار ذلِكَ اين پوشيدن چشم و حفظ فروج از نظر نامحرم أَزْكى لَهُمْ بهتر است مر ايشان را و نزديكترست به پاكى ايشان از زنا و اين ترغيب است ايشان را بغض ابصار و حفظ فروج إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ بدرستى كه خداى تعالى آگاه و خبردارست به آنچه ميكنند مؤمنان از خير و شر و اين تهديدست مؤمنانرا در ترك غض و حفظ فروج وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ و بگو اى محمد مر زنان مؤمنه را كه بپوشانند چشمهاى خود را يا بعضى چشمهاى خود را كه بجانب نامحرم باشد چنانچه در باب مؤمنين مذكور شد و در هر دو موضع احتمال زيادتى من اولى و ارجحست چنانچه فاضل اردبيلى رحمه اللَّه در تفسير آيات احكام تصريح كرده وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ و نگاه دارند فرجهاى خود را از نظر نامحرم وَ لا يُبْدِينَ و ظاهر نسازند بر نامحرم زِينَتَهُنَّ زيورى را كه پوشيده‌اند مثل خلخال و انگشترى و حلقه‌بينى زيرا كه نظر كردن به آنها وسيله نظر كردن بمواضع آنست و نيز مؤدى مىشود بشهوت و ميل طبيعت إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها مگر آنچه ظاهر باشد از آن زيور مانند اطراف جامه كه حرمت آن موجب حرج منفى است بنا بر اين ترجمه . زينت ظاهرى مثل جامه‌هاى نفيس است و باطنى مثل خلخال و انگشترى اما در حديث وارد شده كه : الزينة الظاهرة الكحل و الخاتم . و در روايت ديگر آمده كه هى الثياب و الكحل و الخاتم و خضاب الكف و السوار . و در مجمع البيان زينتهن را بحذف مضاف گرفته‌اى : مواضع زينتهن و گفته مراد نفس زينت نيست زيرا كه ديدن زينت حلال است و گفته كه مراد از ما ظهر كفين و اصابعست وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ و بايد كه بيندازند زنان مقنعه‌هاى خود را بر بالاى چاكهاى گريبانهاى خود و مراد از ضرب مقنعه بر جيوب انداختن كنار مقنعه است بر چاك گريبان تا گردن و سينه ننمايد وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ و آشكار نكنند زينت باطنه خود را يا مواضع آن زينت را تكرار اين بواسطهء بيان تخصيص نهى سابق است چنانچه ميفرمايد كه إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ