حديث حضرت صادق عليه السّلام است كه : ان جهنم اذا دخلوها هووا فيها مسيرة سبعين عاما فاذا بلغوا اعلاها قمعوا بمقامع الحديد و اعيدوا فى دركها هذه حالهم و هو قول اللَّه عز و جل : كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها . و گفته شود مر ايشان را وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ بچشيد مرارت عذاب سوزان را . و بعد از اين در بيان ثواب مؤمنين و ائمهء دين سلام اللَّه عليه و عليهم اجمعين مىفرمايد كه :

إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ ( 23 ) وَ هُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِيدِ ( 24 ) إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خداى تعالى يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا داخل كند آنانى را كه ايمان آورده‌اند و قائل بامامت اهل بيت طاهرين شده‌اند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و بجا آورده‌اند كارهاى شايستهء نيكو را جَنَّاتٍ در بهشتهايى كه تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ميرود از مساكن و اشجار آن جنات جويهاى آب ، عدم عطف آيهء إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا بر ما قبل اشارت بتعظيم شأن مؤمنين و عدم تبعيت ايشان است مر كفار را زيرا كه در عطف اشعار بر تبعيت و پيروى هست يُحَلَّوْنَ فِيها اى : يلبسون الحلى فيها . يعنى پوشانيده مىشوند اهل بهشت زيور را در بهشت مِنْ أَساوِرَ از زيور دستى كه آن مِنْ ذَهَبٍ از جنس طلا باشد ، بنا بر اين « من اساور » منصوب المحل است تا صفت مفعول محذوف كه « الحلى » است باشد وَ لُؤْلُؤاً منصوب است و معطوف بر محل « من اساور » پس « لؤلؤا » نيز صفت مفعول محذوف خواهد بود يعنى و پوشانيده شوند زيورى كه مرصع بمرواريد باشد وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ و جامهء ايشان هميشه در بهشت ابريشم خالص است . وَ هُدُوا و راه نموده شوند إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ بسوى پاكيزه از گفتار كه