تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحه 139

حالتى كه جارى بود و مىرفت آن باد بفرمان سليمان إِلى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها بسوى زمينى كه بركت و افزونى داديم ما در آن زمين ، بروايت على بن ابراهيم مراد از آن ارض بيت المقدس و شام است و چون از تسخير جبال و طير نفعى بداود نمىرسيد و از تسخير باد سليمان را نفع بود لهذا در باب داود فرمود « وَ سَخَّرْنا مَعَ داوُدَ » و در اينجا « وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ » بلفظ « لام » آورد كه موضوع براى انتفاع است وَ كُنَّا و بوديم ما و هستيم بِكُلِّ شَيْءٍ عالِمِينَ به همه چيز دانا ، و جارى مىگردانيم هر چيزى را بدانچه موافق حكمت و مصلحت است . وَ مِنَ الشَّياطِينِ و مسخر ساختيم براى سليمان از جملهء شياطين مَنْ يَغُوصُونَ آنانى را كه غواصى مىكردند در دريا لَهُ براى انتفاع سليمان . و چيزهاى نفيس از دريا براى او بيرون مىآوردند وَ يَعْمَلُونَ و مىكردند عَمَلًا دُونَ ذلِكَ كارى غير غواصى ، مثل بنائى و ساير صنعتهاى غريبه چنانچه حق تعالى فرموده يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ « 1 » وَ كُنَّا لَهُمْ حافِظِينَ و بوديم ما مر شياطين را نگاهدارنده تا از فرمان سليمان سرنپيچند و فساد نكنند چنانچه مقتضاى جبلت آنها است ، در كتاب علل الشرائع و على بن ابراهيم در تفسير خود از حضرت صادق عليه السّلام در باب وجه ابتلاء ايوب عليه السّلام روايت كرده‌اند كه خداى تعالى بايوب عليه السّلام انواع نعمتهاى دنيوى و اقسام راحتهاى جسمانى و روحانى بخشيده بود و او نيز كما ينبغى در اداء شكر معبود حقيقى مىكوشيد و چون در آن زمان ابليس از صعود به آسمان ممنوع و محجوب نبود و پيوسته مىديد كه شكر ايوب متصاعد مىگردد ، در مقام حسد درآمده گفت : اى پروردگار من ايوب اين همه شكر كه بجا مىآورد بواسطهء آنست كه محفوف بنعمتها است ، اگر مرا مسلط بر اموال او گردانى او شكر نخواهد كرد ، پس حق تعالى بواسطهء تبكيت ابليس او را بر دنياى ايوب مسلط گردانيد و او جميع اموال و اولاد