وَ لا تَتَمَنَّوْا
و آرزو مكنيد
ما فَضَّلَ اللَّهُ
آن چيز را كه افزونى داده خداى تعالى
بِهِ
بدان چيز
بَعْضَكُمْ
بعضى شما را
عَلى بَعْضٍ
بر بعضى ديگر در مجمع البيان از حضرت صادق عليه السّلام در تفسير اين آيه روايت كرده كه
« اى لا يقل احدكم ليت ما اعطى فلانا من المال و النفقة او المرأة الحسناء كان لى ، فان ذلك يكون حسدا و لكن يجوز ان يقول : اللهم اعطنى مثله »
يعنى بايد كه نگويد كسى از شما و آرزو نكند كه كاشكى آن چيزى كه خداى تعالى فلان كس را بخشيده از مال و نعمت و يا زن صاحب جمال مرا ميبودى زيرا كه اين آرزو حسد است و حسد از صفات ذميمه است و ليكن جايز است كه بگويد : بار خدايا مثل آنچه به آن كس بخشيدهاى به من نيز ببخش و على بن ابراهيم نيز موافق اين روايت كرده .
لِلرِّجالِ
مر مردان را
نَصِيبٌ
بهرهايست مقرر معين
مِمَّا اكْتَسَبُوا
از آنچه كسب كردهاند
وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ
و مر زنان را نيز بخشى است مقدر
مِمَّا اكْتَسَبْنَ
از آنچه كسب كردهاند
وَ سْئَلُوا اللَّهَ
و طلب كنيد از خداى تعالى
مِنْ فَضْلِهِ
از كرم و بخشش او و آرزوى چيزهاى كسى ديگر مكنيد
إِنَّ اللَّهَ
بدرستى كه خداى تعالى