سورة المرسلات
مكّيّة و هى خمسون اية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ سوره المرسلات ( 77 ) : آيات 1 تا 7 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً ( 1 ) فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً ( 2 ) وَ النَّاشِراتِ نَشْراً ( 3 ) فَالْفارِقاتِ فَرْقاً ( 4 )
فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً ( 5 ) عُذْراً أَوْ نُذْراً ( 6 ) إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ ( 7 )
سورهء مرسلات اين سوره مكّى است و پنجاه آيت است « 1 » .
از رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت است كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى بنويسد او را كه او از مشركان نيست . عبد الله مسعود گفت كه : اين سوره بر رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ليلة الجنّ فرود آمد و ما در راه بوديم .
حقّ سبحانه و تعالى سوگند مىخورد بفريشتگانى كه ايشان را بفرستاد بمعروف و نيكوئى كه ايشان بر عقيب ارسال در وقت آمدن از مقام خود چنان سخت مىآيند كه بادهاى سخت كه آن را « عواصف » خوانند در وقت جستن از مهبّ خويش ، و بفريشتگان ديگر كه ايشان در وقت آوردن وحى از آسمان بالهاى خود را مىگشايند در هوا يا نشر شرايع ميكنند در زمين ؛ پس آنگه كه وحى آوردند فرق كردند ميان حقّ و باطل ؛ بيان كردند كه حقّ چيست و باطل چيست ؛ پس القاى ذكر يعنى وحى كردند بپيغمبران ؛ تا عذرى باشد محقّان را و بيمى باشد مبطلان را .
و گفتهاند كه : سوگند است ببادهاى عذاب كه از بهر هلاكت و عذاب عاصيان و كافران فرستاد « 2 » متتابع و پياپى ؛ پس اين بادها در جستن بر كافران سخت آمدند
هامش
( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و صد و هشتاد و يك كلمت است ، و هشتصد و شانزده حرف است » .
( 2 ) - ابو الفتوح ( ره ) گفته : «[ وَ الْمُرْسَلاتِ ]و او قسم راست خلاف كردهاند كه مراد به او چيست ؟ عبد اللّه مسعود و عبد اللّه عبّاس و مجاهد و قتاده و ابو صالح گفتند : مراد بمرسلات بادهاست كه خداى تعالى بفرستد آن را . و روايتى ديگر از عبد اللّه مسعود آنست كه مراد فرشتگانند كه خداى تعالى بفرستد ايشان را . و بعضى ديگر گفتند كه : مراد انبيااند كه ايشان را خداى تعالى بفرستاد بمعروف » .