آنكه جمله از براى او بود * هر دو عالم خاك پاى او بود
اين چرا گويد چه حكمت دانى اين * شرح ده چندان كه مىبتوانى اين
مصيبتنامه ، طبع طهران ، ص 318
( 152 ) - ، س 16 ، لا يسعنى فيه الخ : متن اين روايت چنين است :
لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل ( احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 39 )
( 153 ) - ، س 19 ، معيد : بضمّ اوّل كسى كه درس مدرّس را براى شاگردان تكرار مىكرده است .
( 154 ) ص 64 ، س 5 ، اللّهمّ ارزقنى عينين هطّالتين : حديث است ( احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 206 )
( 155 ) - ، س 11 ، قال النّبىّ ( ص ) اذا اذنب الرّجل الخ : حديث است و بتفصيل بيشتر در صحيح بخارى آمده است :
انّ عبدا اصاب ذنبا و ربّما قال اذنب ذنبا فقال ربّ اذنبت و ربّما قال اصبت فاغفره فقال ربّه اعلم عبدى انّ له ربّا يغفر الذّنب و يأخذ به غفرت لعبدى ثمّ مكث ما شاء اللّه ثمّ اصاب ذنبا او اذنب ذنبا فقال ربّ اذنبت او اصبت آخر فاغفره فقال اعلم عبدى انّ له ربّا يغفر الذّنب و يأخذ به غفرت لعبدى ثمّ مكث ما شاء اللّه ثمّ اذنب ذنبا آخر