الصّحيح منها من المكسور كذلك يمتحن الانسان بمنطقه فيعرف ما عنده . احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 76 .
و مولانا در بيان اين معنى فرموده است :
گفت يزدان مر نبى را در مساق * يك نشان سهلتر ز اهل نفاق
گر منافق زفت باشد نغز و هول * واشناسى مر ورا در لحن قول
چون سفالين كوزها را مىخرى * امتحانى مىكنى اى مشترى
مىزنى دستى بر آن كوزه چرا * تا شناسى از طنين اشكسته را
بانگ اشكسته دگرگون مىبود * بانگ چاووشى است پيشش مىرود
بانگ مىآيد كه تعريفش كند * همچو مصدر فعل تصريفش كند
مثنوى ، چاپ طهران 1307 ، ص 11 ،
و نيز گويد :
دست بر ديك نوى چون زد فتى * وقتى به خريدن بديد اشكسته را