چنان بوذ كى ملكي از ملوك بنى إسرائيل 455 ايشانرا فرموذ كى بقتال دشمنان خذا بيرون روند . بيرون رفتند بعد از آن بذدلى 456 ايشانرا منع كرد ، و از مرگ كراهيت داشتند 457 . ملك را گفتند : اين زمين كى تو ما را آنجا مىفرستى . . . . . . كى و با در آن 458 بسيارست . ما نمىرويم تا و با منقطع شوذ . خذاى 459 - تعالى - مرگ بايشان فرستاذ و اكثر را هلاك گردانيذ . طايفهء 460 ازيشان چون ديذند كى مرگ بسيار شذ
« خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ »
از . . . بيرون آمذند 461 از ترس مرگ . ملك 462 چون آن حالت بديذ گفت : اى خذاى يعقوب و موسى ! نافرمانى اين قوم مىبينى ، ايشانرا در نفس 463 خوذ آيتي بنماء تا ايشان بدانند كى قوّة گريختن از تو ندارند 464 .
چون بيرون آمذند ،
« فَقالَ 465 لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا »
خذاى - تعالى - ايشانرا گفت : 466 بميريذ . همه بمردند بعقوبت نافرمانى و چهارپايان 467 . . . . ( 30 ) [ . . . ] 468 گويند : كافران و مؤمنان بگذشتند الّا چون لشكر نزديك هم رسيذ 469 كافران اعراض نموذند و گفتند
« قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ »
ما را طاقت مقاومت نموذن با جالوت و لشكر 470 او نبوذ ،
« قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ »
گفتند آنانك 470 دل بر مرگ نهاذه بوذند 471 و اميد 472 نجاة نداشتند ، و اين قول قتادة و جماعتي مفسّرانست ؛ و گفتهاند : اين قول آنها بوذ كى اميد نجاة داشتند و ظنّ واقع است در موقع رجا ؛ و گفتهاند : ظنّ بمعنى علم و يقين است
« كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً »
يعنى : اى بسا 473 گروهى اندك كى غلبه و فرصت يابند بر گروهى بسيار 474 . « فئة » 475 قطعهء بوذ از مردم ، و آن از « فأوت 476 رأسه بالسّيف » است ، اى : قطعته ، و جمع آن « فئات » و « فئين » 477 بوذ .
« بِإِذْنِ اللَّهِ »
يعنى : بنصرة خذاى - تعالى - 478 ؛ و گفتهاند : اى بتغليب اللّه ؛ و گفتهاند :
« بِإِذْنِ اللَّهِ »
يعنى : بأمر اللّه لانّه أمرهم به ، 479 كى ايشانرا به آن امر فرموذه بوذ .
« وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ »
و خذاى - تعالى - بنصرة و ظفر 480 و ثواب با صابرانست ، روا بوذ 480 كى از تمامت كلام ايشان بوذ و روا بوذ كى كلامى مستأنف 481 باشذ ، و اين قول قفّالست 482 . گفتهاند 483 :
همه لشكر طالوت مؤمن بوذند الّا طايفه كى از جوى ( 31 ) آب خوردند كى ايشانرا عاصى گوييم نه كافر .
مصنّف كتاب گويذ : خلاف ظاهر قرآنست .
« وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ »
چون بمبارزة جالوت و لشكر او بيرون آمذند ؛ و « بروز » ظهور بوذ و « براز » صحرا باشذ .