38 -
وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ .
و آنان كه خداوند خويش را ( در يگانگى او ) پاسخ دادند و نماز بهپاى مىدارند ، و كارهاى آنها با مشورت يكديگر است ، و كسانى كه از آنچه به آنها داديم هزينه و خرج مىكنند .
39 -
وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ .
و كسانى كه چون افزونجوئى ( ستمگرى ) به آنها رسد ، از افزونجو ، كين مىكشند و داد مىستانند .
40 -
وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ .
كيفر بدى را بدى مانند آنست و هركس فروگذارد و آشتى كند ، مزد او با خداى يگانه است ، چه كه خداوند ستمكاران را دوست ندارد .
41 -
وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ .
و هركس از ستمكار خود پس از ستمكارى او كين كشيد ( تلافى كرد ) بر آنان نكوهش راهى نيست .
42 -
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ .
همانا ، راه ( بدنامى و نكوهش ) بر كسانى است كه بر مردمان ستم مىكنند ، و در زمين به ناحق افزونجوئى مىكنند ، ايشان را عذابى دردناك است .
43 -
وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ .
و هركس شكيبائى كند و بيامرزد و عفو كند ، اين كار از كارهاى جدّ و قصدهاى استوار و درست است .
44 -
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ .
هركس خدا او را بيراه كند ، او را يارىدهى نيست ( پس از بيراه كردن ) و كافران را بينى كه چون عذاب بينند مىگويند : آيا براى بازبرگشتن به آن جهان ( دنيا ) راهى هست ؟
45 -
وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ .
و كافران را بينى كه چون آتش به آنها بنمايانند ، از خوارى فرومانده و از دست افتاده ، از چشم پنهان ( به بعضى مىنگرند ) ( و از ترس با چشم آشكار ننگرند ! ) .
وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ .
گروندگان ( چون روز قيامت ، حال كافران را بينند ) گويند : زيانكاران كسانى هستند كه از خويشتن و كسان خويش درماندند و آنان را از دست دادند ، آگاه باشيد كه ستمكاران در عذاب پاينده و هميشگى هستند .
46 -
وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ .
آنها را هيچ يارىدهى نباشد كه آنها را فرود از خداوند يارى دهد ، و هركس را كه خدا گمراه كند او را هيچ راهى نيست .
47 -
اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ .
خداى خويش را پاسخ گوئيد ( و بگرويد ) پيش از آنكه روزى آيد كه جز خداى ، هيچ بازپسبردنى نيست و شما را آن روز پناهگاهى نه ! و شما را نمىرسد كه گوئيد اين كار نشايد و نبايد !