فرموده ، و مزد بىنهايت و ثواب بىشمار را به صبر داده و فرموده :
إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ .
خداوند رحمت و صلوات را باهم جمع نكرد مگر با صبر ! كه فرمود : اولئك ( صابرين ) عليهم صلوات و رحمة من ربّهم . و در خبر است كه صبر گنجى است از گنجهاى گرانبها ، و اگر صبر ، مردى بودى ، مردى كريم بودى !
لطيفه : عيسى ( ع ) را وحى آمد كه اى عيسى ، نيابى آنچه خواهى ! تا صبر كنى بر آنچه نخواهى ! - محمّد مصطفى ( ص ) قومى را ديد پرسيد : مؤمنانيد ؟ گفتند : آرى ، گفت : نشان ايمان چيست ؟ گفتند : بر نعمت شكر كنيم و در محنت صبر و به قضاى الهى راضى هستم . مصطفى فرمود : سوگند به خداى كعبه ، شما مؤمنانيد !
[ آيات 34 - 23 ]
( تفسير لفظى )
23 -
وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ .
كسانى را كه ايمان آوردند به بهشتهائى درآرند كه جوىها از زير درختان آن روانست ، در آنجا جاويدان به دستور خدايند ، نوازش و درود آنها با يكدگر سلام است .
24 -
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ .
نبينى چگونه خداوند مثل زده است سخن خوشپاك را به درخت خوشپاك كه بيخ آن در زمين استوار و شاخ و برگ آن در بالا است .
25 -
تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ .
آن درخت هر زمان ميوهء خود را به دستور پروردگارش مىدهد و خداوند اين مثلها را براى مردم مىزند تا باشد كه مگر دريابند و متذكّر شوند !
26 -
وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ .
و مثل ( سان ) سخن ناراست و ناپاك چون درخت ناخوش و ناشيرين است كه فراجنبانيدند و درويدند از سرزمين و آن را در زمين قرار و آرام نيست !
27 -
يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ .
خداوند مؤمنان را به سخن درست و راست استوار مىدارد هم در دنيا و هم در آخرت ، و بىايمانان را در گمراهى مىدارد و مىكند آنچه خود خواهد .
28 -
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ .
آيا نبينى كسانى كه شكر نعمت خدا را به ناشكرى و ناسپاسى بدل كردند و به آن كافر شدند و قوم خود را به وادى هلاكت و تباهى و نوميدى فرود آوردند ؟
29 -
جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ .
آنان داخل دوزخ شوند و بد آرامگاهى است !
30 -
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ .
و براى خدا همتايان قرار دادند تا از راه راست گمراه شوند . بگو بر همين روزگار بمانيد كه سرانجام شما به آتش است .
31 -
قُلْ لِعِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خِلالٌ .
اى محمّد ، بگو به بندگان من كه ايمان آوردند ، نماز را بر پاى دارند و از آنچه آنان را روزى دادهايم پنهانى و آشكار انفاق و بخشش كنند ، پيش از آن روزى كه نه دادوستد به كار آيد و نه دوستى .
32 -
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً