نَمّام : ( ع . ص ) . سخن چين . ( منتهى الارب ) . ( ا ) . نام گياهى خوشبودار . ( غياث اللغات ) . گياهى خوشبوى . ( منتهى الارب ) . از اسپر غمهاست . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . نوعى از كاكوتى . ( بحر الجواهر ) . آس بويه . ( فرهنگ فارسى معين ) . پودينهء لب جوئى . نعناع . دباب . فوتنج . پونه . حبق . حبق الماء . حبق التمساح . نعنع الماء . سوسنبر است و نمام الملك و نماما نيز آمده است . ( تحفهء حكيم مؤمن ) .
نَمَط : ( ع . ا ) . روش . ( منتهى الارب ) . نوع . ( مهذب الاسماء ) . دستور . فرش و بساط رنگين . ( غياث اللغات ) .
نَمْلى : ( ص نسبى ) . مورى . مورچه اى . چون مورچه . انخراقى در قرنيه ، گودتر از مورسرج . قسمى از نبض . نبض نملى آن است كه نبض در غايت خردى و به صورت مورچه ضربان يابد . ( رگشناسى ابن سينا ، از فرهنگ فارسى معين ) .
نَهْس : ( ع . مص ) . به دندان پيشين گرفتن و گزيدن گوشت را و بركندن . ( منتهى الارب ) . گزيدن مار . ( منتهى الارب ) . گاز گرفتنِ سگ كسى را . ( اقرب الموارد ) .
نُهُوض : ( ع . مص ) . بلند شدن از جاى خويش . ( اقرب الموارد ) . قيام كردن به كارى . ( اقرب الموارد ) . راست و تمام بالا گرديدن گياه . ( منتهى الارب ) . بال باز كردن مرغ از بهر پريدن . ( تاج المصادر بيهقى ) .
نَوايب : ( ع . ا ) نوائب . مصائب و سختىهاى زمانه . جِ نائبة .
نُوبَه : ( ع ، ا ) . نوبت . مره . دفعه . دوران . دوره . زمان . هنگام . نوبت . زمان تب گرفتگى . ر . ك - : نوبة . تب لرز . تب آجامى . مالاريا . تب لرزه . تبى كه با لرزه همراه باشد و چند ساعتى بپايد ، سپس بِبُرَد و باز روز ديگر بروز كند . تبى كه دايم و پيوسته نباشد و در هنگام معينى آيد و بر طرف گردد و سپس بازآيد . ( ناظم الاطباء ) .
نُوعى : ( ص نسبى ) . منسوب به نوع . مقررشده براى نوع . ( ناظم الاطباء ) . مربوط به نوع .
نَوم : ( ع . ا ) . خواب . ( منتهى الارب ) . جمع نائم است ، يا خود اسم جمع است .
( منتهى الارب ) .
نُهوض : ( ع . مص ) . برخاستن . ( منتهى الارب ) . قيام كردن به كارى . ( اقرب الموارد ) . راست و تمام بالا گرديدن گياه . ( منتهى الارب ) .
خلاصة الحكمة ( فارسى ) — صفحة 514
مساهمون: محمد حسين عقيلى خراسانى شيرازى
ص٥١٤