است و همچنين در نگارش قرابادين ، كتابخانهء بزرگى از تأليفات حكماى سابق در اختيار داشته است . اهميت قرابادين در اين است كه اين كتاب ، با توجه به عدم دسترسى به منابع آن ، مىتواند ما را به نظريات حكماى گذشته رهنمون سازد و همچنين با توجه به اطباى فراوانى كه در اين كتاب نام آنها به ميان آمده ، اين كتاب مىتواند منبعى جامع در تاريخ طب بوده ، مورد استفاده دانشپژوهان طب و حكمت قرار گيرد ، البته اطلاعات دربارهء اين اشخاص اندك است ، ولى اين اطلاعات مختصر مىتواند سر رشتهاى براى تحقيقات بعدى به شمار رود .
از خصوصيات ديگر قرابادين كبير اين است كه عقيلى در اين كتاب ، اسامى ناآشنايى براى بعضى از داروها ذكر مىنمايد كه در كتب پيشين كمتر به اين گونه واژهها برمىخوريم . از جملهء اين كلمات مىتوان به اين اسامى اشاره كرد : ارگچه « 1 » ، اطريه « 2 » ، آثاناسيا « 3 » ، رامهرنات « 4 » ، غفطارقان « 5 » ، دياقوذا « 6 » ، كلكلانجات « 7 » ، بتيسه « 8 » ، برودات « 9 » ، بوزهها « 10 » ، تنزوها « 11 » ، باسليقونات « 12 » ، افروديجان « 13 » ، ملاگير « 14 » .
بعضى از اين واژهها در كتب پيشين نيز مورد استعمال بوده ؛ ولى كاربرد آنها ، آن گونه كه در قرابادين به چشم مىخورد ، بىسابقه است . اين استعمالها گاه از كتابهاى
هامش
( 1 ) . قرابادين ، ج 1 ، ص 196 .
( 2 ) . همان ، ص 240 .
( 3 ) . همان ، ص 325 .
( 4 ) . همان ، ص 379 .
( 5 ) . همان ، ص 390 .
( 6 ) . همان ، ص 404 .
( 7 ) . همان ، ص 503 .
( 8 ) . همان ، ص 543 .
( 9 ) . همان ، ص 549 .
( 10 ) . همان ، ص 581 .
( 11 ) . همان ، ص 611 .
( 12 ) . همان ، ص 541 .
( 13 ) . همان ، ص 391 .
( 14 ) . همان ، ص 198 .