تعبير ديدن خورشيد در خواب
[ 445 ] ابن اذينه مىگويد : مردى خدمت امام صادق عليه السّلام رسيد و عرض كرد : در خواب ديدم كه خورشيد بر سر من مىتابد و نه بر پيكرم . امام عليه السّلام فرمود : تو به جايگاهى سترگ و نورى پرتو فشان و دين و آيينى كامل دست خواهى يافت ، و اگر همهء بدنت را فرا مىگرفت در آن غرق مىشدى ليكن تنها سرت را در برگرفت ، آيا اين آيه را نخواندهاى كه : فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّي . . . « 1 » ، و چون خورشيد فرو رفت ابراهيم از آن بيزارى جست . آن مرد عرض كرد : قربانت گردم مردم خورشيد را به يافتن خلافت و سلطنت تعبير مىكنند . امام عليه السّلام فرمود : در سيماى تو نمىبينم كه به سلطنت برسى و در ميان نياكان تو كسى پادشاه نبوده و چه سلطنتى بالاتر از دين و نورى كه در پرتو آن اميد رفتن به بهشت مىبرى . آنها اشتباه مىكنند . عرض كردم : قربانت گردم راست گفتى . [ 446 ] نيز همو روايت مىكند كه امام عليه السّلام به مردى كه خواب ديده بود گويى خورشيد بر پاهايش تابيده نه بر تنش فرمود : از گياهان زمينى مانند گندم يا خرما مال و منالى به او مىرسد كه در اثر فراوانى آن را زير پاى خود ريزد و در آن توسعه دهد ، و آن مال حلال باشد جز آنكه در آن رنج برد آن گونه كه آدم عليه السّلام رنج برد .