حديث رفع تهيدستى و فقر
[ 65 ] امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هر كه نعمتى بر او رخ نمود بسيار بگويد « الحمد للَّه » ، و هر كه را هم حزن بسيار به دو روى آورد بايد طلب آمرزش كند ، و هر كه فقر و تهيدستى گريبانش گرفت بسيار بگويد : « لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه العلىّ العظيم » كه اين فقر را از او بزدايد . امام عليه السّلام مىفرمايد : مردى از انصار از نظر پيامبر پنهان شد و چون باز آمد حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به او فرمود : چه چيز تو را از ما پنهان داشت ؟ او در پاسخ عرض كرد : يا رسول اللَّه ! فقر و كثرت بيمارى . حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به او فرمود : مگر به تو سخنى را نياموختم كه اگر آن را بگويى فقر و بيمارى از تو كناره گيرد ؟ عرض كرد : آرى يا رسول اللَّه . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر گاه صبح و شام كردى بگو : « لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم ، توكّلت على الحىّ الّذى لا يموت و الحمد لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً » . آن مرد مىگويد : به خدا سوگند اين دعا را سه روز نخواندم مگر آنكه تهيدستى و بيمارى از من دور شد .