حديث ديگرى در فضل شيعه
[ 38 ] عبد اللَّه بن وليد كندى مىگويد : در دوران حكومت مروان حمار به حضور امام صادق عليه السّلام رسيديم . حضرت عليه السّلام فرمود : شما كه هستيد ؟ عرض كرديم : از كوفه هستيم . فرمود : در هيچ شهرى بيشتر از شهر كوفه دوستدار و طرفدار نداريم به ويژه از اين جمع [ يعنى قبيلهء بنى كنده ] . همانا خداوند سبحان شما را به سوى امرى هدايت كرده كه مردم نسبت بدان نادانند . شما ما را دوست داريد و مردم ما را دشمن مىدارند ، شما پيرو ما هستيد و مردم با ما مخالفت مىورزند ، شما ما را تصديق مىكنيد و مردم ما را تكذيب ، خدا شما را به زندگى ما زنده دارد و همچون ما بميراند . من گواهى مىدهم كه پدرم مىفرمود : ميان هيچ يك از شيعيان ما و آنچه خدا بدان چشم او را روشن كند و بر او رشك برند فاصلهاى نيست ، جز آنكه جانش به اينجا رسد - و با دست خود اشاره به گلويش كرد . - خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد : وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَ جَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَ ذُرِّيَّةً « 1 » ، و ماييم ذرّيّهء رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و آله و سلّم .