انار شيرين به همراه آب به شيرين استفاده مىكنند و در وقت پختن از مصالحى چون نعناع تازه و هل و دارچين در آن بيفزايند .
روشنائى كبير :
رجوع شود به ذيل « باسليقون اكبر » .
روشنايى :
رجوع شود به ذيل « كحل روشنايى » .
روشنايى كبير :
كف دريا و اقليمياى نقره ، هريك ده درم ؛ نمك اندرانى ، ساذج هندى سپيدهء ارزيّه ، فلفل ، دار فلفل ، سنبل الطيب و سرمهء اصفهانى ، هر يك دو درم ؛ نمك هندى ميخك و دواله ، هريك يك درم ؛ صبر سقوطرى ، عصارهء ماميثا ، مس سوخته ، هريك پنج درم ، ماميران ، مرّمكى ، نوشادر و زردچوبه ، هريك سه درم ، هليلهء زرد ، چهار درم ؛ همه را پودر كرده و به كار برند .
روغن بيد :
در سعال .
روغن ثافسيا :
روغن حبّ الغار :
در انتشار موى .
روغن عقرب :
در سنگ مثانه .
روغن گل و جز آن :
در صداع ساذج .
روغن گندم :
در قوباء .
روغن لادن :
در حفظ موى .
روغن ماميثا :
روغن مورچه :
در معظّمات قضيب .
روغنها :
رجوع شود به ذيل « روغن گل » و نيز « روغن لادن » كه طريق اخذ تمام روغنها در آنجا گفته شده است .
زرشكيّه :
نوعى غذا است كه جهت تهيهء آن برنج را بايد در آب بپزند و وقتى نيمپخت شد آب زرشك تازه يا آب زرشك خيسانيده و قدرى نبات كه آن را لذيذ گرداند با شيرهء بادام شيرين يا روغن آن داخل كرده و بپزند و مصرف كنند .
زرعونى :
در فصل قوت باه .
زنجبيل مربا :
چوب بىريشهء زنجبيل آزاد را زير ريگ كنند و هر روز آب بر آن بريزند تا بيست روز و سپس آن را درآورده و با آب و عسل بجوشانند تا به قوام آيد .
زيرباج :
غذايى است كه روش تهيهء آن براساس مخزن الادويه كه به طريق شفاء الأسقام نقل نموده به اين شكل است كه گوشت را به قدر يك رطل ريزهريزه كنند و اگر مرغ است از بند بند جدا كرده و با دارچينى و نخود پوست كنده و روغن كنجد تازه و آب