دهند و ادويه رادعهء صرف ضماد نمايند و از استعمال رادعه خوف تحجر ماده نكنند . و نزديك به انتها ، ادويهء محلّله صرف ضماد فرمايند و خوف انحلال قوت ننمايند ؛ بخلاف ورم جگر كه در وى استعمال رادعات تنها در ابتدا و محلّلات فقط در انتها ممنوع است .
فايده : هرگاه ماده روى به جمع نهد و ريم گردد ، بشتابند و به آهن بشكافند و انتظار نكشند كه به ادويه منفجر خواهد شد ؛ زيرا كه در تمهل خوف است كه به طول لبث متأكّل و متعفن بسازد عضله و صفاق را . و باشد كه به جانب اندرون منفجر شود و به احشا متعدى گردد .
طب اكبرى ( فارسى ) — صفحة 714
مساهمون: مؤسسه احياء طب طبيعى
ص٧١٤