نفرمايند . و هرگاه در تسكين وجع هيچ تدبير سود ندهد ، بنگرند آن دو رگ را كه بر صدغين و خلف اذنين واقعند : از هركدام كه سخت جهنده و منتنفع بود ، آن را قطع نمايند كه مسلك بخارات همين است . و پس از قطع ، داغ دهند تا خون بايستد ؛ زيرا كه جراحت شرائين ، عسر الالتحام است [ يعنى دير بهبود مىيابد ] . و بايد دانست كه قطع رگهاى پس گوش ، منع تناسل مىكند ؛ چنانچه در باب باه در كيفيت تولد منى ذكر خواهد يافت .
طب اكبرى ( فارسى ) — صفحة 34
مساهمون: مؤسسه احياء طب طبيعى
ص٣٤