مىدهد ، اما در سالى دو نوبت گل مىدهد : اول در سرطان كه گل آن اندك باز مىشود دوم در سنبله كه گل بسيار مىدهد و خوشبوى و خوشرنگ است . نهال آن را در قوس كاشته بذر آن را يك روز در آب نموده كارند و بدستور محافظت نمايند كه بر قاعده سبز مىشود .
گلنار
گلنار - سرد و خشك است . شكم به بندد و بيخ دندان محكم كند و خون شكم باز دارد و قلم آن را بدستور نار كارند .
شعر
بلبل بچمن سوخته از آتش گلنار * همرنگ اگر گشته بخاكستر از آن است
عشق پيچان
عشق پيچان - باغى را لبلاب گويند . معتدل بود در حرارت و رطوبت ، درد سر كهنه و قولنج را ببرد .
شعر
عشق پيچان بچمن بهر جوانان * پيوسته از آن خرم و از غم نگران است
قاعده آنست كه در حوت شاخه آن را فرهنگ كشيده چون سال گرد شود شاخه مذكور را از بوته كلان نيمبر نموده گذارند كه ريشه پيدا نمايد و سال دوم از آنجا كنده و در حوت كارند .
سنبل استرابادى
سنبل استرابادى - كه درخت آن بلند مىشود . گل آن بطريق گل عشق پيچان