تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رياض الادويه ( فارسى ) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
و پوست هليلهء زرد و ماميثا از هريك ده درم ، همه را كوفته و بيخته ، صلايه كنند تا همچون غبار شود .

ذرور شادنج

: كه سبل و غلظ اجفان را نفع دهد . صفت آن : شادنج ده درم ، انزروت و صبر سقوطرى و حضض و هليلهء سياه و پوست هليلهء كابلى از هريك پنج درم ، زعفران نيم درم ، همه را كوفته و بيخته ، صلايه كنند تا همچون غبار شود .

ذرورى كه بياض را قلع كند

: صفت آن : كف دريا و پوست تخم‌مرغ از هريك پنج درم ، نبات و انزروت و اسفيداج از هريك چهار درم ، نوشادر درمى ، همه را كوفته و بيخته ، صلايه كنند تا غبار شود .

حرف الّراء

رامك

: مركّب است از مازو و پوست انار و زرك سياه و صمغ عربى و دوشاب با عسل ، قابض و ملطّف بود .

روشنايى

: شب‌كورى و تاريكى چشم و جرب و سبل و دمعه و گرانى پلك را مفيد بود . صفت آن : صبر سقوطرى و اقليمياى فضّه از هريك شش مثقال ، فلفل و دارفلفل و بورهء ارمنى از هريك سه مثقال ، زنگار دو مثقال ، شادنج دوازده مثقال ، همه را كوفته و بيخته ، صلايه كنند تا همچون غبار شود .

ربّ ترنج

: دفع زهر كند و صفرا فرونشاند و عطش را تسكين دهد و قوبا را سودمند آيد ؛ و چون طلا كنند ، بياض را ببرد . چون در چشم كشند ، اكثر امراض چشم را مفيد بود . صفت آن : حمّاض ترنج را بفشرند تا آبش بيرون آيد ، صاف كنند و بجوشانند تا ربعى بماند يا نصفى ، صاف كنند و به مثلش نبات مصرى يا قند سفيد كف گرفته آميخته ، بجوشانند تا غليظ شود .

ربّ ليمون

: معده را قوّت دهد و قى را دفع كند و تشنگى را فرونشاند و صفرا را نفع دهد . صفت آن : آب ليمون صاف كرده بجوشانند تا ربعى بماند يا نصفى بماند . بعد صاف كنند و به مثل آن نبات مصرى يا قند سفيد كف گرفته آميخته ، بجوشانند تا غليظ شود .

ربّ انار مىخوش

: خمار را نفع دهد و تشنگى فرونشاند و تب‌هاى صفراوى را موافق آيد . صفت آن : آب انار مىخوش را صاف كرده ، بجوشانند