[ مقدمة الكتاب ]
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
الحمد للّه ربّ العالمين حمد الشّاكرين ، و الصّلوة على النّبى المصطفى محمّد و آله الطّاهرين أجمعين . سيّد امام اسمعيل بن حسن بن « 1 » محمّد بن احمد الحسينى الجرجانى - رحمة اللّه عليه - چنين مىفرمايد : « 2 » كه معلوم است كه عنايت همه آن نباشد كه كسى را چيزى بخشند و يا در كارى يارى « 3 » دهند ، ليكن عنايت بزرگ آن است كه كسى را فايده دهند و يادگارى سازند او را كه « 4 » در حق او عنايت بود و همه خلق را به كار آيد و سودمند باشد و منفعت تن بود و آسايش جان و هرچند كه هزينه كنند سپرى نشود ، بلكه هرچند از وى خرج كنند پايندهتر « 5 » و فزايندهتر باشد و آن علم است ، « 6 » خاصّه علم طب كه از خرج كردن آن مهارت افزايد و تجربه حاصل گردد و از بهر عنايتى كه نگرانى است در معنى غلامكان و موالى و فرزندان ايشان شفقت نمودن شرط است ؛ اين مختصر ساخته آمد تا ايشان را به وقت حاجت اين
هامش
( 1 ) . ب : « بن » ندارد .
( 2 ) . ب : « بن » ندارد .
( 3 ) . ب : به يادگارى .
( 4 ) . ب : سازند آنكه .
( 5 ) . ت : پاينده .
( 6 ) . ب : علمى است .