مر تب را « 1 » ، شكستن اندامها و طعام ناارزو كردن « 2 » دليل تب بوذ « 3 » ، مغش كشتن و باذها اندر شكم افتاذن دليل قولنج بوذ « 4 » ، كرانى و درد و تمدّد به زير بشت برابر كرده دليل بيمارى كرده بوذ خاصه جن بول از عادت طبيعى بيرون بوذ كه بيش آيذ يا كم ، براز سوزان كه مقعد از وى بسوزذ دليل بوذ بر سحج « 5 » ،
( f . 627 )
سوختن احليل بوقت بول « 6 » دليل بوذ بر قروح آنجا و آن آلات بول ، خارش بن و مقعد دليل باسور بوذ مكر كى از كرمان خرد بوذ ، بسيار دمّل آمذن دليل « 7 » خراجى عظيم « 7 » بوذ ، بهق سبيد بترسند تا بيش « 8 » نكردند ، تبشهاء روى « 8 » و آواز كرفتن و ضيق النفس دليل جذام بوذ بخاصه جن سبيدى جشم تيره بوذ ، جن حال تن از عادت خويش بكردذ كه طعام آرزو نيايذ يا بيشتر « 9 » آيذ از مقدار خويش « 10 » يا خواب « 9 » آشفته آيذ يا مضطرب « 11 » يا خون باسور « 12 » امذى اكنون نيايذ « 13 » يا اندامها سست كردذ يا « 14 » فرامشت كار كردذ يا خيره كردذ يا مزّه دهان بىمزه كردذ « 15 » يا جماع بسيار آرزو كند يا نكند ، جو « 16 » ازين جيزها جيزى بديذ آمذ ببايذ نكرستن « 17 » و اندر يافتن و الا بيمارى عظيم آرذ ، و كر بيمارى دارذ كى آن را نوبه بوذ جون صرع يا اوجاع المفاصل يا قولنج بايذ تا بيش از نوبت « 18 » اندر يافته شوذ تا اين نوبت نيايد و كر بيايد اندكتر ايذ ، و بسنده كنم ازين باب و بقيتى
هامش
( 1 ) - ب ه : علاج كن
( 2 ) - ف : ارزو ناكردن
( 3 ) - ب ه : بعلاج تب مشغول . . .
( 4 ) - ب ه : بعلاج قولنج مشغول شو
( 5 ) - ف : شحح
( 6 ) - ب ه : كردن
( 7 - 7 ) - ب ه : خراج بزرك
( 8 - 8 ) - ف : نكردذ تبشهاى روى و اماس
( 9 - 9 ) - ف : از مقدار ايذ يا بخواب
( 10 ) - ب ه : يا . . . بسيار ارزو ايد يا نيايد يا بول و براز كمتر ايد يا بيشتر از مقدار خويش
( 11 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است
( 12 ) - ب ه : و حيض
( 13 ) - ب ه : ظ . يا نيامد و اكنون بيايد
( 14 ) - ب ه : مردم
( 15 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است .
( 16 - 15 ) - ف : يا جماع ارزو نيايذ يا بسيار ارزو كنذ چن م : يا جماع همى بسيار ارزو آيذ يا هيچ ارزو نيايذ
( 17 ) - ف : نكريذن
( 18 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است .
م : او ان را