و بوذ كه اين بيمارى را سبب باذ بوذ ، و نشان وى آن بوذ كه از نخست درد بشت خيزذ بىتب و باز اندكاندك كوزى بديد آيذ ، و علاج همان بوذ كه بباب درد بشت بلغمى ياذ كردم ما الاصول بخورذ با روغن بيد انجير بخورذ « 1 » و بر بشت بر ريزند روغنى كه اندر وى بخته بوند
( f . 463 )
سيسنبر و مرزنكوش و و خشيش و « 2 » بابونه مروزى « 3 » و بابونه نخشبى و بوىماذران و ان ضمادها و طعامها كبباب درد سرون ياذ كردم « 4 » و آنك ادويه المحمره كويند برنهاذن تا آن باذها را بيرون آرذ از مغاكى تن « 5 » ، و اكر قدح آتش انك ورا بهناكاه خوانى برنهى آن سخت صواب ايذ ، و روغن ياسمن « 6 » و خزميان بمالند صواب آيذ ، اكنون ازين « 7 » بكدريم « 7 » .
فى الدّوالى « 8 »
اين دوالى آن ركها بوذ كى « 9 » بر بايان « 9 » حمالان و بيكان بديذ آيد ، « 10 » آن « 10 » ركها سطبر بربيجيده بوند يك با ديكر ، و علاج وى خون بركرفتن بوذ از باسليق جند بار يك از بس ديكر [ و بوذ كه يك رك باريك ] « 11 » بكشايند هم از ان پاى ، و « 12 » بايذ تا « 13 » نكاه داشته آيذ تا رك بزرك نكشايند « 14 » جه خون باز نايستد و من ديذم جند تن را كه اندرين هلاك شدند ، و باز مطبوخها بسيار
هامش
( 1 ) - ف : « بخورذ » ندارد
( 2 ) - ف : و حشيش
( 3 - 2 ) - ف : بابونهء مرغزى
( 4 ) - ب ه : به كار دارد
( 5 ) - ب ه : و اكر كار قدح كنى
( 6 ) - ف : روغن ياسمين
( 7 ) - ف : باب بكذريم
( 8 ) - ف : باب دوالى
( 9 - 9 ) - ف : بپايان
( 10 - 10 ) - ف : از
( 11 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ب ه : افزوده .
و اين ركها سطبر و بربيجيده باشند يك بديكر و باشد كه يكى رك باريك يا دو رك بديد ايد اين رك باريك
( 12 - 11 ) - ف : بكشايذ هم از ان يا دو و
( 13 ) - ب ه : ظ . افزوده . نيك .
( 14 ) - ف : نكشايذ