« 1 » و علاج وى « 1 » آن بوذ كى آن حقنها و « 2 » معجونها و غذاها « 2 » به كار دارذ كى بباب نقصان باه ياذ كنم ، و دايم مغز فندق و جلغوزه
( f . 389 )
و بادام و كوز هندو و « 3 » با شكّر بخورذ و غذا قليه دارد و آن « 4 » جيزى كه منى بيفزايذ « 4 » و من آن خود بباب باه ياذ كنم .
فى ظهور حجر الكلى « 5 »
جند بار كفتم كه كون هر جيزى را كه طبيعى بوذ جهار سبب « 6 » ببايذ يكى فاعل و ديكر مادت و سديكر الت و جهارم صورت كى تمامى ان جيز بوذ . اكنون بكون سنك اندر كرده ، مادت اخلاط غليظ بوذ كبا بول بكرده آيذ از امعا و از كبد ، و فاعل حرارت نارى « 7 » تا اين خلط غليظ را ببزانذ و صورت سنك دهذ جنانك اتش كل را دهذ ، و الت « 8 » گرده « 9 » و نيز « 10 » آن « 10 » مجارى كبول بوى اندر آيذ فراخ اوفتاذه بوذ « 11 » و آن مجارى كى بول بيرون ايذ تنك تا اين اخلاط غليظ بكرده بمانذ و بروزكار اندكاندك صلب مىكردذ جن سنك ، و اين مادّت كى غليظ « 12 » بوذ يا از كمى حرارت غريزى بوذ كى غذا را هضم نتواند كردن جنانك خلط بيران كردذ ، يا از بسيارى « 13 » خوردن بوذ تا قوّت هاضمه هضم نتواند كردن تا اخلاط غليظ « 12 » كردذ جنانك كوذكان را كردذ ، و اين قانون هر جاى « 14 » « » به كار آيذ نه تنها ايدر « 15 » « » ، و
هامش
( 1 - 1 ) - ف : علاج
( 2 - 2 ) - ف : غذاها و معجونها
( 3 ) - ف : « و » ندارد
( 4 - 4 ) - ف : چيز كه منى بفزايذ
( 5 ) - ف : باب سنك كرده
( 6 ) - ف : چهار چيز
( 7 ) - در « ب ه » كلمهاى ناخوانا افزوده است
( 8 ) - ب ه : سنك
( 9 ) - ب ه : از مجارى باشد كى بول به دو اندر ايذ
( 10 - 10 ) - ف : از
( 11 ) - ف : افتاذه بوذ
( 12 - 12 ) - ف : ندارد
( 13 ) - م : بسيار
( 14 ) - در اصل : هر جاء
( 15 - 14 ) - ف : به كار ايذ بتبها اندر .
( 15 ) - ب ه : . . . اينجا