درد بسيار نبوذ فصد از دست راست كند و آن داروها بايذ كخون كرده باز دارذ ، و اكر خون محض آيذ از كرده ، سبب وى كشاذن ركى بوذ از كرده ، و نشان وى آن بوذ كى مفاجا خون بسيار روذ و فروذ آيد به بول ، علاج وى كشاذن رك باسليق بوذ تا خون بيايذ بسيار ، و بوذ كى اين خون آمذن از بس زخمى بوذ كبر كرده آيذ يا از افتاذن آيذ « 1 » بر بشت يا از خوردن جيزى تيز چن زنجبيل برورده يا غذائى تيز چن انكزذ و شترغاز « 2 » يا طعامى كبوى بلبل و سير بسيار افتاذه بوذ « 3 » ، مرين كس را اين دارو صواب بوذ « 4 » ، صفت داروئى « 4 » كخون گرده باز دارد : كل ارمنى ده درم سنك ، كهربا ده درم سنك قاقيا و جلنار و صمغ عربى و عصاره لحية التيس
( f . 385 )
از هر يكى سه درم سنك تخم كرفش و تخم فنك سبيد « 5 » از هر يكى دو درم سنك ، اينهمه را [ ده ] « 6 » قرص كند ، شربتى از وى « 7 » يك قرص بوذ با شراب نار يا شراب غوره يا شراب آبى ، و « 8 » ببشت بر « 8 » آن ضماد نهذ كى « 9 » دبانيطس ياد كردهام « 9 » ، و غذا تترى دارذ ، و من سوء المزاج « 10 » بارد را بباب ضعف باه ياذ كنم .
باز اكر آماس « 11 » بود اندر كرده « 11 » و اين آماس كرم بوذ ، نشان وى آن بوذ كى تب تيز ارذ و آن « 12 » تب را نوبت نبوذ و كاه لرزه كند و كاه تب « 13 » نكنذ ، و اين بيمار « 14 » بشت « 13 » كوز كند يا جهارباى بايستد بندارذ كى جيزى كران بر بشت وى بسته استى ، علاج وى فصد باسليق بوذ خاصه آنكاه
هامش
( 1 ) - ف : افتاذن بوذ
( 2 ) - ف : اشترغاز
( 3 ) - ف : فتاده بوذ
( 4 - 4 ) - ف : داروى ديكر
( 5 ) - ف : « فنك سبيذ » ندارد
( 6 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : ده قرص كند
( 7 ) - ف : « از وى » ندارد
( 8 - 8 ) - ف : و بر پشت
( 9 - 9 ) - ف : دنانيطس را ياذ كردم
( 10 ) - ف : سو مزاج
( 11 - 11 ) - ف : ايذ بكرده
( 12 ) - ف : « آن » ندارد
( 13 - 13 ) - ف : بيرون ارذ و اكر بيمار پشت
( 14 ) - ب ه : اكر