و بوذ كى اين داروها را با شير اشتر دهند بجاى بنيرآب جن تن باك شد انكاه به آب رازيانه و كسنى و كرفش و آب انكور كرك « 1 » اكر به شوذ « 2 » ، انكاه بغذاهاء معتدل باز آرى « 3 » و كبر محلل نيك بوذ « 3 » و ضماد كند بر سبرز « 4 » ، فقاح اذخر و حاشا و افسنتين و قنطوريون باريك و بيخ كبر از هر يكى ده درم سنك كل سرخ [ بيست درم ] « 5 » سنك مقل بانزده « 6 » اشق هفت « 6 » ، از همه مرهمى كنذ « 7 » ، آنج خشك بوذ بكوبذ و ببيزذ ، و مقل و اشق فرغار كند بسركا تيز و سيكى ، و همه بيك جاى بياميزذ « 8 » و به كار دارد .
و باز آنك از كزيدن حيوانى « 9 » بذيد آيذ يا از زهرى « 9 » ، نشان وى آن بوذ كى از بس كزيدن « 10 » حيوان بديد آيذ
( f . 376 )
« 11 » [ علاج وى شير خوردن بوذ دايم با روغن باذام و پست و شكر و اب نار و لعاب اسپغول و اب طلخ چكوك « 12 » و اب سيب ترش و قرص كافورى با شكر به كار دارذ .
و باز ببايذ دانستن كه چن سبب يرقان از ضعف « 13 » جرم زهره بوذ يا از ضعيفى قوت دافعهء جكر يا از ضعيفى قوت جاذبهء سپرز « 14 » كان ضعيفى را سبب « 15 » مزاج بود يا ورم « 16 » يا سدّه ، و بهر جاى ببايذ نكرستن « 17 » و جهد كردن تا دانستهايذ ، تا علاج برابر سبب كنى ، و علامت ان يرقان كه از ضعيفى جرم زهره بوذ ان بوذ كه قى صفرائى بسيار افتذ بىانك درد « 18 » يابذى يا كرانى به هيچ جاى ، و علاج « 18 » وى تقويت جكر بوذ و سپرز ، چه « 19 » زهره قوى كردذ
هامش
( 1 ) - ب ه : بايذ
( 2 ) - ف : نشود
( 3 - 3 ) - ف : و كر محلل بوذ . م : و كبر محلل نيز روا بوذ
( 4 ) - ب ه : از
( 5 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد
( 6 ) - ب ه : افزوده . درمسنك
( 7 ) - ف : كنى
( 8 ) - ف : افزوده . و به كار برد
( 9 - 9 ) - ف : يا زهر آمذه بوذ
( 10 ) - ف : افزوده . آن
( 11 ) - از اين قسمت تا شماره 13 صفحه 470 در نسخهء اصل است از نسخهء « ف »
( 12 ) - م : اب طلكوك
( 13 ) - م : ضعيفى
( 14 ) - م : افزوده . بوذ
( 16 - 15 ) - م : سو المزاج بوذ يا اورام
( 17 ) - م : نكريذن
( 18 - 18 ) - م : يابذ يا كرانى هيج جاى و علامت
( 19 ) - م : جون