را ريش شذه است اكر به شوذ و « 1 » اكر به نشود جالينوس مىكويذ مردى بروم « 2 » سى سال بزيست و لكن بكوه باشيذ و بدان كوه داروهاى خشك بوذ جن حاشا و شيح و زوفا و بر ان « 3 » كوه ماذه خران داشتى و غذا وى « 4 » سى سال از شير ايشان بوذ « 4 » اين كارى دشوار بوذ و لكن من اندكى ياذ كنم علاج اين بيمارى .
فامّا سبب آنك به نشوذ يكى دورى راه است كى هرج بخورذ از معنى دارو « 5 » بمعده روذ باز بجگر روذ باز بدل باز بشوشه و « 6 » قوت از وى رفته بود و كر بر سينه نهذ نخست ببوست كدرذ باز بعضلها باز ببهلوها و ان عضلها كى ميان « 7 » بهلو بوند باز بدان بردها كى بهلوها را بوشانيذه بوذ باز ببوست شوشه باز بتنهء شوشه جن آنجا رسذ ضعيف شذه بوذ و ديكر « 8 » جون شوشه ريش شوذ ريم كند و ريم را بسرفه بايذ « 9 » بيرون آورذن « 9 » و سرفه ريش را بفزايذ « 10 » و جن ريش بفزايذ ريم بفزايذ و مدّه گردذ « 10 » و ديكر كى شوشه را بيوسته جنبش بوذ و ريش را ارام بايذ ، و علاج ايشان از انك غرض اندر ريش خشك - كردنست و غرض اندر تب تر كردن بس علاج متضاد كردذ و دشوار شوذ و ديكر هر داروى كه راه « 11 » زوذ بتواند كداشتن ان دارو كرم بوذ « 12 » .
اكنون ترا موازنه بايذ كردن كاه علاج تب افزون بايذ كردن جن تب
( f . 265 )
قوى بوذ و كاه علاج ريش افزون بايذ كردن جن ريش قوى بوذ و كاه هر دو « 13 » را علاج ببرابر « 13 » بايذ كردن و اين كارى دشوار بوذ « 14 » اكر ريش را روزكار برآيذ و به نشوذ يا كنده كردذ يا خشك ريش كردذ باز اكر همان
هامش
( 1 ) - ف : افزوده . الا
( 2 ) - ب ه : اندرين علت
( 3 ) - ف : بدان
( 4 - 4 ) - ف : از شير ايشان بوذ سى سال و
( 5 ) - ب ه : نخست ف : افزوده . و
( 6 ) - ف : « و » ندارد
( 7 ) - ف : بميان
( 8 ) - ب ه : آنك
( 9 - 9 ) - ف : تا بيرون آرذ
( 10 - 10 ) - ف : ندارد
( 11 ) - ب ه : دور
( 12 ) - ب ه : بايد و اينجا هم تب باشد و هم تب . . .
( 13 - 13 ) - ف : علاج برابر
( 14 ) - ب ه : و