لعاب اسبغول و آب برك با برك و به سينه برنهد دايم و غذا همان دارذ كياذ - كردم و همان حب به دهان دارد .
و بوذ كى اين سرفه از آماس شوشه بوذ و « 1 » علاج وى « 2 » علاج ذات الريه بوذ كى بباب وى ياذ كنم « 3 » .
و بوذ كى اين سرفه از ريم بوذ كى از ريش آيذ و نشان وى و ان سل يكى بوذ و علاج وى همجن علاج سل بوذ .
و بوذ كه اين سرفه از سردى مزاج شوشه بوذ و علاج وى ما العسل « 4 » بود و بنفشه پرورده با انكبين « 4 » و غذا سبوساب با بانيد بوذ و « 1 » خاصه آن وقت كى سرما بوذ .
اندر برآمذن خون از كلو « 5 »
نيك نكاه بايذ داشتن جه بسيار بوذ كى خون از « 6 » سر فروذ آيذ و بكلو « 6 » فرو روذ و باز برآيذ و نشان اين آن بوذ كى ببينى فروذ آيذ كاهكاه [ و علاج وى آن بوذ ] « 7 » كى سر « 8 » سرد كنى و شراب خشخاش دهى و اقراص خشخاش و اقراص كهربا و فصد كند از
( f . 251 )
قيفال و غرغره كند بطبيخ كل و جلنار و تترى و « 1 » نيز شايسته بوذ « 9 » شراب آبى و شراب سيب و شراب زرك كى بايشان « 10 » غرغره كند و بخورذ نيز ازين شرابها و كر به دهان ريش بوذ علاج قلاع بايذ كردن .
هامش
( 1 ) - ف : « و » ندارد
( 2 ) - ف : افزوده . همان
( 3 ) - ف : ياذ كردم
( 4 - 4 ) - ف : و بنفشه پرورده بانكبين بوذ
( 5 ) - ف : باب برآمذن خون از كلو
( 6 - 6 ) - ف : سرفه فروذ آيذ و باز .
( 7 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : علاج . . . م : علاج وى آن بود
( 8 ) - ب ه : را
( 9 ) - ف : افزوده . و
( 10 ) - ف : با ايشان