( f . 214 )
يا شير زنان با سبيدى « 1 » خايه تنك بزنذ . بيك جاى و بجشم فرو كند و باز شافه كافورى را فرغار كند يا كلاب يا سبيدى « 1 » خايه « 2 » يا شير زنان و « 3 » بجشم اندر جكانذ تا آن وقت كه جشم « 4 » خنب كيرذ و « 4 » آنكاه بذرور سبيد علاج كند نسخت « 5 » شافهء كافورى بكيرد سبيدهء ارزير شسته ده درم سنك عنزروت جلال سه درم سنك نشاسته دو درم سنك كثيرا يك درم سنك ابيون « 6 » يك درم سنك اينهمه را بسايذ و شياف « 7 » كند برسم خويش و كر بايذ كدرد بهتر نشانذ بر ابيون « 8 » بفزايذ نيم درم سنك ديكر صفت « 8 » ذرور سبيد عنزروت جلال سبيد بسايذ و بشير خر ببرورذ و باز خشك كند و بسايذ و برافكند بر هر ده درم سنكى سه درم سنك نشاسته كندم و يك درم سنك ابيون خالص و كر درد بسيار بوذ يك درم ابيون و نيم درم سنك كافور برو « 9 » بيفزايذ صفت ذرور سبيد كه به آخر رمد بشايذ « 9 » عنزروت سبيد ده درم سنك « 10 » شكر طبرزد سه درم سنك بسايذ و اندر جشم ذرور كند و اين ذرور آنجا شايذ كى كرمى بسيار نبوذ « 11 » .
و بوذ كى اين درد جشم از خونى صفرايى بوذ و نشان وى آن بوذ كه تمدّد و آماس و آب « 12 » كم « 13 » بوذ و لكن با سوختن و درد بسيار بوذ و علاج وى شكم آوردن [ بوذ ] « 14 » از بس حجامت بمطبوخ هليلهء زرد « 15 » برين صفت « 15 »
هامش
( 1 ) - ف : سپيذهء
( 2 ) - ب ه : ظ . تنكترين
( 3 ) - ف : « و » ندارد
( 4 - 4 ) - ف : خبه كيرذ
( 5 ) - ف : « نسخت » ندارد . م : صفت شافه كافورى .
( 6 ) - ف : افيون
( 7 ) - ف : شاف
( 8 - 8 ) - ف : نيم درمسنك ديكر بفزايذ
( 9 - 9 ) - ف : بفزايذ ذرور سپيد كه آخر رمد را شايذ .
( 10 ) - ب ه : كفك دريا يك درم سنك ، صح
( 11 ) - ب ه : باشد ، نسخه - خنب ببرد و چشم بهتر كند ، صح
( 12 ) - ب ه : افزوده . چشم .
ف : افزوده . رفتن
( 13 ) - ب ه : افزوده . تر
( 14 ) - از « ف » افزوده شد .
( 15 - 15 ) - ف : بذينكونه