نبوذ و ديكر گونه مغ تر بوذ و بوى ريمى بوذ مانندهء آرد هاله و ديكر نيز مغتر بوذ و سولاخهاء بسيار بوذ بوى و خارش بسيار و بوى رطوبتى بوذ مانندهء « 1 » انكبين و شهد و سبب هر سه كونه خونى بوذ سطبر و كنده « 2 » و بدان دو نوع بيشين « 3 » باشذ كه اين خون بلغمى بوذ « 4 » محض و اين ديكر خونى بلغمى بوذ شور « 4 » و بوذ كى اين ريشها آماس دارند جن انجير و كوز و صعب بوذ و سبب وى خونى بوذ بلغمى و بلغم بسيار بوذ بدين خون و يكى بيمارى بوذ كو را شيرينه خوانند و سبب اين بيمارى خونى بود صفرايى .
و علاج اين همه نوعها كياذ كردم فصد بوذ و حجامت و سر « 5 » آزدن و رك بيشانى كشاذن و رك سبس كوش و كوش آزدن بسيار و شكم آوردن بحبّ قوقايا جالينوس و حب جتره و حب اصطمخيقون و حب « 6 » زهره و مطبوخهاء قوى و قى كردن بسيار و دايم حب صبر و مصطكى خوردن و نقيع صر و غرغره كردن بسيار و باز مشغول باشيدن « 7 » باندوذنيها بر سر و بايذ كى بدانى كه اين خلط لذّاع بوذ و با خارش « 8 » بسيار و دايم اين كس بخارذ مر سر را خاريدنى قوى تا آماس كند سر و كرم كردذ و مايهء ديكر بخويشتن كشد و غرض اين علاج نشاندن « 9 » اين لذع بوذ و تجفيف كردن ، و « 10 » بجيزى كرم جن داروهاء داءالثعلب
( f . 173 )
علاج نتوانى كردن و ريش را علاج نتوانى كردن بجيزى كه مجفف نبوذ و هر مجفّفى لذّاع بوذ و از سركا
هامش
( 1 ) - ف : مانند
( 2 ) - ف : كنده و سطبر
( 3 ) - ف : پيش
( 4 - 4 ) - ف : ندارد .
( 5 ) - ب ه : كوش
( 6 ) - ب ه : ماهى
( 7 ) - ف : مشغول شدن
( 8 ) - ف : افزوده . بوذ
( 9 ) - ف : ظ . شناختن
( 10 ) - ف : « و » ندارد