مردم هشيار نكردذ تا « 1 » شراب اندر معدهء وى « 2 » بجاى بوذ و « 3 » هشيار آنكاه كردذ كه شراب « 4 » از معده فرو « 5 » كدرذ ، وز بس « 6 » مى خام كه از انكور رسيده كرده بوند عصير كه از انگور
( f . 137 )
ترش شيرين كرده بوند « 7 » وز همه شرابها اين شراب ضعيفتر بوذ و مر ناقهان را موافق بوذ و جن بسيار خورند شكم باذ افكنذ و برايذ . باز شراب ميويزى جن از ميويز شيرين كرده بوند « 7 » و ميويز « 8 » را به آب بجوشانيده بوند و اب جند ميويز به وزن دوبار بوذه بوذ و به آخر اندكى انگبين افكنده بوند اندر وى و تمام تلخ كشته بوذ و صافى كرده باشند بجكه و تمام كنانه شذه باشد و بوذ كى اين شراب ده سال بدارذ و نيز بيشتر و سخت خوش باشذ « 9 » و لكن به شراب انكورى نرسد بمنفعت « 10 » و هضم كند طعام را و قراقر و نفخ ببرذ ، وز « 11 » بس اين آن شراب كه ثابت « 12 » معسول « 13 » خواندش و اين آن بوذ كه ميويز را جوبكها باك كند « 14 » و باز به آب بجوشانذ « 15 » و باز بيكى سبذ اندر ببالايذ و باز اندر غجى « 16 » كنذ اعنى شير زنه و اندكى شكر و باذام كوفته بوى اندر كند « 14 » و جندانى بزنذ تا [ برسد ] « 17 » صفت مىكند كه اين سخت موافق آيذ مر معده را و سينه را و جكر را جه ميويز را [ موافقتست ] « 18 » مر مزاج جكر را « 19 » و سينه را ، وز « 11 »
هامش
( 1 ) - ب ه : اين
( 2 ) - ف : او
( 3 ) - ف : « و » ندارد
( 4 ) - ب ه : . . . ، صح . م : و تا شراب سركه نكردد اندر معده فرو نكذرد و مردم هشيار نكردد .
( 5 ) - ف : فروذ
( 6 ) - ف : و سبس
( 7 - 7 ) - ف : ندارد
( 8 ) - ف : مويز
( 9 ) - ف : بوذ
( 10 ) - ب ه : و هضم طعام ، صح
( 11 ) - ف : و از
( 12 ) - ب ه : بن قرّه .
م : ثابت بن قره كفت او را
( 13 ) - ف : مغسول .
( 14 ) - ف : كنند
( 15 ) - ف : بجوشانند
( 16 ) - ف : عچى م : و او را بغج جرخشت اندر كنند و بزنند
( 17 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . ب ه : سرد شود
( 18 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : موافقست .
( 19 ) - ف : « را » ندارذ