هواى سرد توانكر بوند « 1 » بحرارت غريزى و درويش بوند « 1 » بحرارت غريب و نيك موافق بوذ اين هوا مر نكاه داشتن تندرستى را الا انك زيان دارد مر آنان را كه مزاج « 2 » سر ايشان سرد بوذ اكر احتياط كنند بسر بوشيده داشتن برهند از مضرت اين هوا ، و از موافقت اين هواست كه آن مردمان كه بكوههاى سردسير باشند و شهرها سردسير ديرزندكانى بوند « 1 » و تندرست و اجواف كرم بوذ و حرارت غريزى قوى بوذ و قوّت « 3 » هاضمه هضم بيش كند و تن غذا يابذ و تحلّل كم افتد و اندكى هوا و آب بسنده « 4 » بود .
و باز به هوا كرم همه بخلاف اين بوذ اعنى كه اجواف سرد بوذ و قوّت هاضمه ضعيف بوذ و تن غذا « 5 » كم يابذ و تحلّل بسيار يابذ « 5 » .
و باز هواى تر تنهاء معتدل را تر كرداند و بيماريهاء تر آرذ جن استرخا و كرانى زفان و تربل و نزله و زكام تر آرذ و آنكسها را « 6 » كمزاج ايشان تر بوذ « 7 » بحالى افكند بذ « 7 » جن فالج تر و تشنج تر و باز جن مزاج خشك بوذ و هوا تر شوذ اينجنين كسها را نيك سود دارذ و رطوبات اصلى را نكاه دارذ اعنى ان رطوبت كى او را القريبة للجمود خوانند و ديكر ان رطوبت « 8 » كه او را المنبته « 9 » فى الاعضا خوانند و سديكر آن رطوبت را
( f . 121 )
كى ورا « 10 » الماسكة للاعضا خوانند و اين جايكاه شرح آن رطوبات نيست و لكن من اندكى ياذ كنم تا ترا دانسته آيذ .
بدانك منى تر بوذ و جن اندام كردد آن منى آن اندام نيز تر بوذ « 11 »
هامش
( 1 ) - ف : بوذ
( 2 ) - ف : افزوده . مغز
( 3 ) - ف : به قوت
( 4 ) - ف : پسندكى
( 5 - 5 ) - ف : يابذ تحلل بسيار افتذ
( 6 ) - ف : « را » ندارد .
( 7 - 7 ) - ف : ايشان را بحالى بد افكند
( 8 ) - ف : افزوده . را
( 9 ) - ف : المبثثة
( 10 ) - ف : او را
( 11 ) - ف : كردذ