مقدّمهء مصحّح
طبّ الائمه ، برگرفته از مجموعه احاديث و رواياتى است كه از حضرات معصومين ( ع ) به ما رسيده و در آن بر حفظ سلامت جسمانى و روحانى مسلمين تأكيد شده است . پرداختن به مقولهء طبّ الائمه در ميان شاخههاى طبّ سنّتى ما ، در حفظ سلامتى جسمى و روانى افراد يك جامعه و به تبع آن ، داشتن يك جامعهء سالم ، بسيار كارساز خواهد بود . در دهههاى اخير ، بسيارى از كتب و مقالات در اين زمينه تدوين و به چاپ رسيدهاند . امّا در اين ميان ، كمتر به نسخ خطّى موجود كه اصلا با اين هدف و موضوع تأليف شدهاند ، توجه شده است .
جستجو در درياى بىكران و عميق نسخههاى خطى ما را با انبوه آثارى از اين دست مواجه خواهد كرد ؛ مثلا يكى از رسايل معروف طبّ الائمه ، رسالهء ذهبيّهء منسوب به حضرت امام رضا ( ع ) است كه از جمله پرنسخهترين آثار طبى است كه شروح متعددى بر آن نگاشته شده است .
رسالهء حاضر ، در رديف آثار طبى است كه امروزه با عنوان طبّ الائمه از آنها ياد مىكنيم . موضوع رساله دربارهء خواصّ متعدد محلولى است كه از گوگرد ، يا به اصطلاح قدما « كبريت » به دست مىآيد و به عرق گوگرد موسوم است .
مؤلف از قول امير المؤمنين على ( ع ) ، هزار و يك خاصيت براى عرق گوگرد متذكر مىشود و اشاره مىكند كه فقط اين بيست و چند مورد مذكور در ميان مردم معمول و مرسوم است و ما بقي را به دليل نامستعمل و ناشناخته بودن در بين مردم و ضيق وقت صرفنظر مىكند .